Και εκεί που παρακολουθείς μια κορυφαία ποδοσφαιρική διοργάνωση, βλέπεις μπροστά στα μάτια σου να συμβαίνει ότι συνέβη στον Κρίστιαν Έρικσεν. Για όσους μπορεί να μην τοείδαν να πούμε ότι στο 41ο λεπτό της αναμέτρησης ο Δανός μεσοεπιθετικός μετά από μια εκτέλεση πλαγίου άουτ, βρέθηκε στο έδαφος, αναίσθητος παγώνοντας όλο τον ποδοσφαιρικό-και όχι μόνο – πλανήτη.
Εδώ όμως αξίζει να σχολιάσουμε και να κρατήσουμε για πάντα στο μυαλό μας, πως αντιμετωπίστηκε μια τέτοια στιγμή στο Πάρκεν της Κοπεγχάγης χθες το απόγευμα. Πως μέσα από μια πολύ άσχημη κατάσταση που θα μπορούσε να προκαλέσει πανικό και να μην έχει ευτυχή κατάληξη όπως ευτυχώς είχε, γράφτηκε μια «ωδή» στο ποδόσφαιρο και στα μοναδικά συναισθήματα που μπορεί αυτό να προσφέρει.
Είναι οι στιγμές που τώρα βλέπουμε καθαρά, γιατί εκείνα τα δευτερόλεπτα δεν είχαμε καταλάβει καλά καλά τι γινόταν. Είναι η κίνηση του Σιμόν Κιάερ, αρχηγού της Δανίας, λίγα δευτερόλεπτα μετά, να τρέξει δίπλα στον Κρίστιαν Έρικσεν να τσεκάρει τον σφυγμό του και να τον πιάσει να τον γυρίσει στην σωστή θέση ώστε να μπορέσουν να του προσφερθούν οι πρώτες βοήθειες και να μην κινδυνεύσει περαιτέρω. Είναι αυτός που προσέφερε αυτό το απίστευτο θέαμα με την «ανθρώπινη ασπίδα» γύρω από τον μεσοεπιθετκό της Ίντερ, θέλοντας να προστατεύσει τον ίδιο και την υπόλοιπη ομάδα.
Και σε συνέχεια η επίσης πολύ δυνατή σκηνή με τον Κιάερ να τρέχει στην γυναίκα του Έρικσεν η οποία βρέθηκε στην πλάγια γραμμή του γηπέδου ώστε να την καθησυχάσει, να την πάρει αγκαλιά, σε μια στιγμή τρομερά δύσκολη για όλους, μαζί με τον Κάσπερ Σμάιχελ.
Τα όσα ακολούθησαν αφού έγινε γνωστό ότι ο Έρικσεν ανέκτησε τις αισθήσεις του, είναι επίσης ξεχωριστά. Πρώτα η κίνηση του, που λέγεται ότι επικοινώνησε με τους συμπαίκτες του μέσω βιντεοκλήσης από το νοσοκομείο και τους ζήτησε να παίξουν κανονικά το παιχνίδι. Και λίγη ώρα αργότερα μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, η αφιέρωση του Λουκάκου συμπαίκτη του Δανού στην Ίντερ, στο γκολ που πέτυχε στην κάμερα στην οποία φώναξε «Κρις, σ’ αγαπώ».
Στιγμές που δεν θα ξεχαστούν και θα μνημονεύονται για δεκαετίες, όπως και η κίνηση Δανών και Φινλανδών ενώ περίμεναν να μάθουν νέα για την υγεία του να φωνάζουν οι μεν το όνομα του και οι δε το επώνυμο του, σε ρυθμό συνθήματος.
Εν κατακλείδι ο ποδοσφαιρικός κόσμος οφείλει ένα τεράστιο ευχαριστώ στον άνθρωπο Σίμον Κιάερ που μας χάρισε στιγμές που θα μείνουν ανεξίτηλες σε όσους τις είδαν και θα παρουσιάζονται ως επιτομή ανδρείας και θάρους, κρατόντας τον συμπαίκτη του ζωντανό, την ώρα που εκατομμύρια άνθρωποι παρακολουθούσαν αποσβολωμένοι.
Υ.Γ: Κρίστιαν Έρικσεν, σήμερα πέτυχες το σημαντικότερο γκολ, κέρδισε και τον αγώνα για να σε ξαναδούμε σύντομα στα γήπεδα να κάνεις αυτό που αγαπάς περισσότερο, να παίζεις ποδόσφαιρο.
