Ο τελικός Nations League της UEFA επιστρέφει την Κυριακή 8 Ιουνίου στο Allianz Arena του Μονάχου, φέρνοντας αντιμέτωπες την Πορτογαλία και την Ισπανία.
Μοιάζει με σύγκρουση δύο διαφορετικών γενεών, ή με διαδικασία παράδοσης – παραλαβής. Ένας ευρωπαϊκός τελικός μεταξύ δύο χωρών της Μεσογείου, όμως όχι άδικα, τα φώτα είναι στραμμένα σε πρόσωπα. Από τη μία ο Κριστιάνο Ρονάλντο που θα μπορούσε να πει κανείς πως όσο θα το θέλει ο ίδιος, θα παίζει και στην Εθνική της χώρας του. Και με την ικανότητα που δείχνει στο σκοράρισμα ακόμα και στα 40 του, κάποιοι λένε «γιατί όχι». Από την άλλη ένας 17χρονος φαινόμενο. Αυτά τα μοναδικά που κάνει φέτος ο Λαμίν Γιαμάλ δείχνουν ότι είναι το big thing του σήμερα, κανενός μέλλοντος. Μακάρι να είναι γερός για να τον απολαμβάνουμε για χρόνια. Τέλος εποχής λοιπόν και το ξεκίνημα μιας άλλης. Και αυτές οι δύο εποχές, συγκρούονται το βράδυ της Κυριακής με φόντο την κατάκτηση του Nations League.
Πώς έφτασε μέχρι εδώ η Πορτογαλία
Σταθερή και αποτελεσματική. Δύο λέξεις που χαρακτηρίζουν την ομάδα που έχει παρουσιάσει στη συγκεκριμένη διοργάνωση της UEFA o Ρομπέρτο Μαρτίνεθ. Χωρίς να εντυπωσιάζει πάντα, έχει τον τρόπο να παίρνει αυτό που χρειάζεται, όπως συνέβη και κόντρα στη Γερμανία την Τετάρτη, όπου παρότι βρέθηκε με την πλάτη στον τοίχο, έκανε ένα εξαιρετικό δεύτερο ημίχρονο και πέρασε στον τελικό.
Έχει ισοροοπία σε όλες τις γραμμές, αφού παίκτες «κολώνες» όπως οι Ρούμπεν Ντίας, Μπρούνο Φερνάντες και Μπερνάρντο Σίλβα, παίζουν ήδη αρκετά χρόνια μαζί. Και από κοντά παίκτες όπως ο Ρούμπεν Νέβες, ο Βιτίνια και ο απολαυστικός να παρακολουθείς, Νούνο Μέντες. Οι «μονομαχίες» του με τον Γιαμάλ αναμένονται με εξαιρετικό ενδιαφέρον. Στην επίθεση τα πάντα σκεπάζει ο παράγοντας Ρονάλντο, ωστόσο μικρός Κονσεϊσάο έδειξε στη διοργάνωση ότι με το ποδοσφαιρικό του θράσος μπορεί να γίνει καταλυτικός για τους Πορτογάλους.
Η Ισπανία και ο δρόμος προς τον τελικό
Το σύνολο του Λουίς ντε λα Φουέντε, όπως διαχρονικά οι περισσότερες εκδοχές της ”La Roja”, βασίζεται στη φρεσκάδα και στο απρόβλεπτο. Με τον Λαμίν Γιαμάλ, τα στοιχεία αυτά περνούν σε άλλο επίπεδο. Μια ομάδα που πάντα θέλει τη μπάλα στα πόδια και πάντα ξέρει τι να κάνει με αυτήν. Η Ισπανία παρουσίασε ένα ποδόσφαιρο γρήγορο και επιθετικό, στο οποίο η Γαλλία στον ημιτελικό δεν κατάφερε να βρει απαντήσεις.
Ο Ουνάι Σιμόν βρίσκεται σε εξαιρετική φόρμα, ενώ και στην άμυνα υπάρχει ισορροπία με τους Κουκουρέγια και Πέδρο Πόρο να έχουν δείξει εξαιρετικό πρόσωπο στη διοργάνωση. Ο χώρος του κέντρου είναι το πεδίο του γηπέδου που διαχρονικά οι Ισπανοί βγάζουν κορυφαίους ποδοσφαιριστές. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν οι Πέδρι, Γκάβι και Όλμο της Μπαρτσελόνα, Ο Θουμπιμέντι, ο Μερίνο και ο κάτοχος Champions League πλέον, Φαμπιάν Ρουίθ. Μπροστά υπάρχει το άτι που λέγεται Λαμίν Γιαμάλ και από κοντά, άξιοι συμπαραστάτες οι Νίκο Γουίλιαμς και Οριαθάμπαλ.
Μια κλασική μάχη του ευρωπαϊκού νότου
Κατά το παρελθόν Πορτογαλία και Ισπανία μας έχουν χαρίσει πολύ όμορφα μεταξύ τους παιχνίδια, όπως αυτό στο Μουντιάλ του 2018. Ο τελικός Nations League φέτος δίνει την δυνατότητα στην ομάδα που θα το κατακτήσει ένα τρόπαιο που σε ομάδες με τόσο υψηλές φιλοδοξίες δεν περνά απαρατήρητο. Η Πορτογαλία κέρδισε το Nations League το 2019 και η Ισπανία το 2023. Αμφότερες θέλουν για δεύτερη φορά την κούπα της συγκεκριμένης διοργάνωσης. Μένει να δούμε αν η εμπειρία του Ρονάλντο ή η νεανική ορμή του Γιαμάλ θα παίξει καθοριστικό ρόλο στο που θα πάει το τρόπαιο.
Οι τελικοί συνήθως είναι ισορροπημένα παιχνίδια, αλλά από την άλλη ο τελικός του Champions League μας δείχνει πως το ποδόσφαιρο αλλάζει και μαζί του αλλάζει και η φύση των τελικών. Ευχής έργον θα είναι κάποια από τις δύο ομάδες να σκοράρει νωρίς για να δούμε ωραία θέαμα. Αν η ομάδα αυτή είναι η Ισπανία, θα είναι δύσκολο να συγκρατηθεί από τους Πορτογάλους. Για αυτό και τα προγνωστικά δίνουν την Ισπανία φαβορί.
Ένας τελικός βέβαια μπορεί να οδηγηθεί και στην παράταση, ή τα πέναλτι και εκεί θα παίξει ρόλο το πνευματικό σθένος και η διαχείριση από τους πάγκους. Γιαμάλ ή Κριστιάνο Ρονάλντο λοιπόν θα το σηκώσουν στο τέλος;
