Τον τίτλο της εθνικότητας, που έχει τοποθετήσει τα περισσότερα κεφάλαια σε επενδυτικά ακίνητα στην πόλη της Θεσσαλονίκης την τελευταία τριετία, κατέχουν ατύπως οι Ισραηλινοί
Προ της πανδημίας επένδυσαν αρκετά εκατομμύρια ευρώ σε αγορά κτιρίων ξενοδοχείων, μικρών βιοτεχνιών και διαμερισμάτων, εντοπίζοντας ευκαιρίες στις τιμές λόγω της οικονομικής κρίσης του 2009 και διαβλέποντας αναπτυξιακή προοπτική για την περιοχή -και άρα για το real estate της.
Όπως επισημαίνουν στο ΑΠΕ-ΜΠΕ φορείς της αγοράς, για τους περισσότερους Ισραηλινούς, η αγορά ενός ακινήτου αποτελεί πρωτίστως επένδυση προς αξιοποίηση, οπότε η επιλογή της Θεσσαλονίκης για την τοποθέτηση των κεφαλαίων τους προπανδημικά αποτελούσε τρόπον τινά και ψήφο εμπιστοσύνης στην προοπτική της.
Πλέον, εν μέσω πανδημίας, πολλοί Ισραηλινοί τηρούν -όπως και οι εγχώριοι επενδυτές- στάση αναμονής, τόσο ως προς τις νέες αγορές ακινήτων, όσο και ως προς την ολοκλήρωση πρότζεκτ που είχαν ήδη ξεκινήσει, μέχρις ότου η αβεβαιότητα γύρω από τι μέλλει γενέσθαι καταλαγιάσει.
«Parcelacia» σε εγκαταλελειμμένες βιοτεχνίες
Εν αναμονή των εξελίξεων, τα κεφάλαια που επενδύθηκαν προπανδημικά σε διάφορους τομείς της κτηματαγοράς, παραμένουν στην πόλη. Μαζί με τους Ισραηλινούς επενδυτές «μπήκαν» εντονότερα στην κτηματαγορά της Θεσσαλονίκης και όροι όπως το «parcelacia» (προφέρεται «παρσελάτσια»), δηλαδή η αγορά μεγάλων και εγκαταλελειμμένων -συνήθως βιοτεχνικών- ακινήτων στο κέντρο της πόλης, η ανακαίνιση και κατάτμησή τους σε μικρότερα, ώστε ακολούθως να πουληθούν ως οικιστικά ακίνητα (αυτό που οι αγγλόφωνοι αποκαλούν «parcelation»).
Τέσσερις-πέντε όμιλοι ισραηλινών συμφερόντων έχουν ήδη «ποντάρει» στην «παρσελάτσια», μεταμορφώνοντας κυριολεκτικά ολόκληρες οδούς, όπως η Πτολεμαίων στο κέντρο της Θεσσαλονίκης.
