Οι άνθρωποι που είναι κοινωνικά απομονωμένοι, όπως συμβαίνει αυτή την περίοδο λόγω πανδημίας, λαχταρούν τις κοινωνικές επαφές και την παρέα σχεδόν όπως ένας πεινασμένος λαχταρά το φαγητό.
Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξε μια νέα μελέτη Αμερικανών νευροεπιστημόνων από το ΜΙΤ, σύμφωνα με την οποία έπειτα από δέκα ώρες απομόνωσης ο εγκέφαλος των ανθρώπων που βλέπουν εικόνες με παρέες, εμφανίζει αντιδράσεις ανάλογες με εκείνες του εγκέφαλου των πεινασμένων.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα Λίβια Τόμοβα, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό νευροεπιστήμης «Nature Neuroscience», μελέτησαν 40 εθελοντές, οι οποίοι υποβλήθηκαν σε δέκα ώρες κοινωνικής απομόνωσης και σε άλλες τόσες ώρες νηστείας. Στη συνέχεια, ο εγκέφαλος τους παρακολουθήθηκε με λειτουργική μαγνητική τομογραφία (fMRI), την ώρα που κοίταζαν εικόνες είτε με κοινωνικές αλληλεπιδράσεις (π.χ. παρέες με χαμογελαστά πρόσωπα), είτε με φαγητά.
Διαπιστώθηκε μεγάλη ομοιότητα και στις δύο περιπτώσεις στον μεσεγκέφαλο των συμμετεχόντων και ιδίως στην περιοχή που σχετίζεται με την ανταμοιβή και τη παραγωγή ντοπαμίνης. Έτσι, οι επιστήμονες συμπέραναν ότι η κοινωνική απομόνωση οδηγεί σε μια έμφυτη «πείνα» για παρέα. «Τα ευρήματά μας υποστηρίζουν τη διαισθητική ιδέα ότι η απομόνωση προκαλεί κοινωνική ‘λιγούρα’, παρόμοια με τον τρόπο που η νηστεία προκαλεί πείνα», ανέφερε η Τόμοβα.
ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ
