Γεννημένος στην Κωνσταντινούπολη το 1918 με ρίζες στον Πόντο, ο Μέντης Μποσταντζόγλου (Χρύσανθος Βοσταντζόγλου) υπήρξε ένας πολύπλευρος δημιουργός.
Πολιτικός γελοιογράφος και σκιτσογράφος, ζωγράφος, θεατρικός συγγραφέας, αλλά και στιχουργός, έγινε γνωστός περισσότερο με το ψευδώνυμο Μποστ.
Ξεκίνησε την καριέρα του ως εικονογράφος και πρωτοεμφανίστηκε στα νεοελληνικά γράμματα το 1945 με το βιβλίο «Άγιος Φανούριος. Θέμα για δούλεμα. Βοήθημα διά την κατανόησιν των κινέζων κλασικών του 20ου αιώνος, ήτοι των συγγραφέων Γκά-τσου και Βου-σβου-νι». Συνεργάστηκε με πολλές εφημερίδες και περιοδικά, καταπιάνεται με το θέατρο («Δον Κιχώτης», κείμενα για την «Όμορφη Πόλη» και τα πιο γνωστά έργα του «Φαύστα» και «Μήδεια»), καθώς και με τη ζωγραφική. Έγραψε, τέλος, στίχους για τρία ελαφρολαϊκά τραγούδια (σε μουσική του Γ.Μαρκόπουλου και Μ.Θεοδωράκη).
Στο πλούσιο καλλιτεχνικό του έργο κυριαρχεί το προσωπικό του σατιρικό ύφος με τις χαρακτηριστικές φιγούρες («Μαμά Ελλάς», «Πειναλέων», «Ανεργίτσα») και την ανορθόγραφη γραφή, το πηγαίο χιούμορ και την καυστική κοινωνική κριτική. Ο Μέντης Μποσταντζόγλου έφυγε από τη ζωή στις 13 Δεκεμβρίου 1995.
