32.4 C
Thessaloniki
Δευτέρα, 2 Αυγούστου, 2021
Αρχική ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ Κωνσταντίνος Σφήκας: Στις ξεναγήσεις μου λέω στον κόσμο να μάθει να κοιτάζει...

Κωνσταντίνος Σφήκας: Στις ξεναγήσεις μου λέω στον κόσμο να μάθει να κοιτάζει πάνω από το επίπεδο των καταστημάτων

Η Θεσσαλονίκη είναι μία πόλη με πολλά στρώματα ιστορίας κάτω από το δέρμα της. Αλλά και πάνω σε αυτό, τα σημάδια από τους διάφορους πολιτισμούς που πέρασαν από τούτο τόπο είναι εμφανή. Το ενδιαφέρον είναι ότι όλες αυτές τις κουλτούρες, η Θεσσαλονίκη με κάποιο μυστήριο τρόπο κατάφερε να τις ενσωματώσει, να τις μεταβολίσει και μέσα από αυτές να δημιουργήσει το γόνιμο έδαφος για τους νέους σπόρους που ανθίζουν και θα διαμορφώσουν το μέλλον της.

Ένας από τους καλύτερους τρόπους για να γίνει γνωστή μια πόλη στους ανθρώπους, είναι και μέσα από τις ιστορίες της. Όχι μόνο αυτές που έπαιξαν ρόλο στην εξέλιξη των ιστορικών γεγονότων, αλλά και οι προσωπικές, αυτές των ντόπιων και των ταξιδευτών, που σε επίπεδο καθημερινότητας άφησαν το στίγμα τους και διαμόρφωσαν το αστικό περιβάλλον μέσα στο οποίο σήμερα εμείς καλούμαστε να ζήσουμε και να εκφραστούμε.

Οι άνθρωποι που ζουν εδώ και οι επισκέπτες θέλουν να ακούν ιστορίες για τη Θεσσαλονίκη. Ειδικότερα, το ενδιαφέρον για τις ιστορίες αυτές έχει αυξηθεί τα τελευταία χρόνια μέσα και από τις καινοτόμες ξεναγήσεις που μπορεί να κάνει κάποιος στην πόλη μας. Τουλάχιστον μπορούσε, μέχρι να ξεσπάσει η πανδημία και όλα να αρχίσουν να γίνονται με αυστηρά μέτρα προστασίας ή και να μην γίνονται καθόλου.

Ο Κωνσταντίνος Σφήκας είναι ένας από τους καλύτερους και πιο έμπειρους ξεναγούς που διαθέτει η πόλη. Καθηγητής στη Σχολή Ξεναγών και δημοσιογράφος UNESCO, έχει ξεναγήσει στην πόλη μας πολλές και σπουδαίες προσωπικότητες.  Επίσης, ξέρει πολλές ιστορίες για τη Θεσσαλονίκη και γνωρίζει πολλούς και δημιουργικούς τρόπους για να τις μεταδώσει στον κόσμο.

Είχαμε την ευκαιρία να κάνουμε μία κουβέντα μαζί του για τις ξεναγήσεις στη Θεσσαλονίκη και το ενδιαφέρον του κόσμου για αυτές, την ιστορία της Θεσσαλονίκης, τα μνημεία της, αλλά και την εξοικείωση μας με το ιστορικό παρελθόν της.

Έχεις δει το ενδιαφέρον του κόσμου για τις ξεναγήσεις να αλλάζει τα τελευταία χρόνια;

Βεβαίως. Ιδίως για τις ξεναγήσεις που είχαν ξεκινήσει σε συνεργασία με το Δήμο Θεσσαλονίκης, πριν από 10 χρόνια επί δημαρχίας Μπουτάρη, υπήρξε μια τεράστια αύξηση του ενδιαφέροντος των Θεσσαλονικέων.

Επίσης αυξήθηκε το ενδιαφέρον και από αυτούς που εισέρχονταν στη χώρα, έχοντας σαν τουριστικό προορισμό τη Θεσσαλονίκη, όπως π.χ. Εβραίοι, Τούρκοι και Ρώσοι κυρίως, συν το κοινό που πάντα υπήρχε, όπως Αμερικάνοι, Γάλλοι, Γερμανοί, Ιταλοί κ.α.

Το τουριστικό ρεύμα στη Θεσσαλονίκη είχε αυξηθεί τόσο, που έγινε ένας από του πιο σημαντικούς προορισμούς τα τελευταία χρόνια. Υπογράφηκαν συμφωνίες με αεροπορικές εταιρείες, άνοιξαν πολύ καλά εστιατόρια και με τη διπλωματία των πόλεων που έκανε ο Μπουτάρης, πραγματικά η πόλη άλλαξε χαρακτήρα και έγινε προορισμός για πάρα πολύ κόσμο, ένας προορισμός με επαναληπτικότητα. Υπάρχουν άνθρωποι που έρχονται ξανά και ξανά και το κυριότερο, στέλνουν νέο κόσμο. Με τα προβλήματα της βέβαια η πόλη, αλλά ο κόσμος έρχεται ξανά και ξανά.

Τι μπορεί να βελτιωθεί για να αυξηθεί περισσότερο το ενδιαφέρον;

Υπάρχουν κύριοι πυλώνες, δηλαδή ο καλύτερος φωτισμός στους δρόμους, η καθαριότητα, η έλλειψη γκράφιτι, να μπορέσουμε να πείσουμε τον κόσμο να μη γράφει και ταυτόχρονα να υπάρξει αστυνόμευση. Περισσότερο πράσινο, τουαλέτες. Δε μπορεί π.χ. να πηγαίνεις στις τουαλέτες της Άνω Πόλης και να είναι κλειδωμένες, όταν έχεις μνημεία που θα τα επισκεφτεί κάποιος. Φύλαξη γενικότερα. Μόνο με 68 άτομα στη δημοτική αστυνομία δε μπορεί σε μία πόλη των δύο εκατομμυρίων, μαζί με τα προάστια, να μην υπάρξει ζήτημα καθαριότητας ή αστυνόμευσης. Πέντε αστυνομικοί στην τουριστική αστυνομία είναι πολύ λίγοι. Χρειάζεται οπωσδήποτε μία επανασύσταση της τουριστικής αστυνομίας.

 Πρόβλημα  βέβαια είναι και το πάρκινγκ, τεράστιο ζήτημα, θα έπρεπε να προβλεφθεί να γίνουν πάρκινγκ στην είσοδο της πόλης και με βανάκια κάποιος να μπορεί να έρθει στο κέντρο. Οι συγκοινωνίες επίσης. Αυτό με τα ποδήλατα είναι πολύ αμφιλεγόμενο αυτή τη στιγμή αλλά σαν ποδηλάτης μπορώ να σου πω ότι το χαίρομαι, ταυτόχρονα όμως δημιουργούμε πρόβλημα στα αυτοκίνητα. Πρέπει να αναρωτηθούμε αν θέλουμε ή δε θέλουμε αυτοκίνητα στην πόλη.

 Μακάρι να μπορούσαν να υπάρξουν θαλάσσιες συγκοινωνίες, όχι απλά το καραβάκι που πηγαίνει απέναντι στην Περαία. Πρέπει να ολοκληρωθεί κάποια στιγμή το μετρό με ταυτόχρονη παραμονή των αρχαίων στο ίδιο μέρος για τον απλούστατο λόγο ότι θα μπορούσε να είναι το 16ο μνημείο της UNESCO, γιατί είμαστε πόλη UNESCO, με τον αριθμό 456.

 Βασικά η πόλη πρέπει να αποκτήσει ένα πολύ πιο φιλικό περιβάλλον και πρόσωπο προς τον επισκέπτη, ούτως ώστε αυτοί που θα επαναλαμβάνουν μία επίσκεψη στην πόλη, να είναι περισσότεροι από αυτούς που έρχονται για πρώτη φορά.

Που οφείλεται η αύξηση του ενδιαφέροντος για τις ξεναγήσεις τον τελευταίο καιρό;

Γενικά η Θεσσαλονίκη μπήκε πολύ δυνατά στον τουριστικό χάρτη, γιατί ήταν και παλιά σε αυτόν, λόγω των βημάτων του Αποστόλου Παύλου κυρίως. Ο κόσμος που περνούσε έμενε μία μέρα, κάναμε πολύ γρήγορα Βεργίνα, πιθανώς και Βέροια που είναι άλλος ένας σημαντικός σταθμός του Αποστόλου Παύλου και συνεχίζαμε για Μετέωρα.

Τα τελευταία χρόνια η Θεσσαλονίκη έγινε χώρος όπου ο άλλος σταθμεύει, αυτή είναι η λέξη που ταιριάζει, για τέσσερις μέρες και μπορεί ακτινωτά να κάνει πάρα πολλά πράγματα και όχι μόνο για τα βήματα του Α. Παύλου.

 Έχουμε αρχαιολογικούς χώρους πρώτης γραμμής περιφερειακά γύρω από τη Θεσσαλονίκη. Το Δίον, η Πέλλα, η Βεργίνα, τα Λευκάδια στην Νάουσα, οι Φίλιπποι και η Καβάλα. Όλοι αυτοί οι χώροι μαζί με το τι προσφέρει η Θεσσαλονίκη, δεν είναι πια μία γρήγορη βόλτα στην πόλη και φεύγουμε, οπότε ο κόσμος άρχισε να μαθαίνει τα μνημεία.

 Όταν έχεις μία Ροτόντα, δε μπορεί ο άλλος να την προσπεράσει. Είναι σαν να πηγαίνεις στη Ρώμη και να μη βλέπεις το Πάνθεον. Η Ρωμαϊκή Αγορά. Οι ναοί.  Η Θεσσαλονίκη είναι γνωστή για τους Βυζαντινούς ναούς, για αυτό είναι πόλη UNESCO. Όλα αυτά δημιουργούν ένα κτιριακό απόθεμα τόσο σημαντικό, που ο άλλος αρχίζει να μαθαίνει, άναυδος πολλές φορές από το τι του δείχνει ένας ξεναγός και αποφασίζει να το κοινωνήσει προς τα έξω, ή αποφασίζει να ξανάρθει όπως λέγαμε πιο πριν.

Για τους ντόπιους επίσης, χαρακτηριστικά θυμάμαι ανθρώπους που μου έλεγαν ότι ‘’είμαι νύφη εδώ 30 χρόνια και την πόλη δεν την έχω αγαπήσει ποτέ μου, αλλά με τις ξεναγήσεις που έχετε κάνει, ερωτεύτηκα την πόλη μου, άρχισα να μαθαίνω την πόλη μου’’.

Εδώ και πάρα πολλά χρόνια λέω στον κόσμο να μάθει να κοιτάει πάνω από το επίπεδο των καταστημάτων. Περπατάμε με το κεφάλι χαμηλωμένο, βλέπουμε καταστήματα, δεν αντιλαμβανόμαστε τι είναι το κτίριο που είναι δίπλα μας, το προσπερνάμε. Ο κόσμος άρχισε να μαθαίνει και να βλέπει βέβαια τον πλούτο τη πόλης.

Γιατί έχουμε 6.000 κτίρια, τα οποία είναι διατηρητέα και τα οποία είναι υπέροχα. Η Θεσσαλονίκη έχει χάσει απίστευτο κομμάτι με τη Χούντα και πιο πριν με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, με την αντιπαροχή, κάτι το οποίο αυτή τη στιγμή δε μπορεί να επιστρέψει. Αλλά αυτό που έχει μείνει, είναι αρκετό ούτως ώστε αυτή η πόλη που ο άλλος την αντιλαμβάνεται ως άσχημη με την πρώτη ματιά, να αρχίσει να αποκτά άλλες διαστάσεις μέσα στα μάτια του, στο μυαλό του και στην καρδιά του.

 Έχω θαυμάσιες τέτοιες περιπτώσεις. Μέσα από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου, μία Γερμανίδα σκηνοθέτρια μου ζήτησε να κάνω στην παρέα της ένα food tour. Με κλείνει ξεχωριστά και όντως κάνουμε ένα υπέροχο food tour το οποίο ξεκινάει από το Γιαχουντί Χαμάμ, όπου πίνουμε ένα καφέ και τρώμε ένα λουκούμι και τους λέω την ιστορία του καφέ και του λουκουμιού, περνάμε και μαθαίνουμε για βότανα και μπαχάρια, δοκιμάζουμε ελιές και κουλούρι Θεσσαλονίκης, εννοείται, ένα σύμβολο της πόλης , πηγαίνουμε και βλέπουμε πώς αλέθουν τον καφέ, δοκιμάζουμε δύο διαφορετικές μπουγάτσες, κιγμαλί, με κιμά και γλυκιά με άχνη και κανέλλα και πηγαίνουμε πιο πάνω στο Χατζή και τρώμε ταβούκ γκιοκσού, σεκέρ παρέ και όλα αυτά τα βουβαλινά προϊόντα.

Στο τέλος, όταν πίναμε ένα κρασάκι στην πλατεία Άθωνος, μου είπε ότι αρχικά είχε στείλει 500 μηνύματα φτάνοντας στη Θεσσαλονίκη πως έχει μπλοκαριστεί σε μια πολύ άσχημη πόλη για δέκα μέρες. Μέσα όμως από τις ξεναγήσεις αλλά και τη γενικότερη δυναμική του Φεστιβάλ, γιατί για μένα, και το Φεστιβάλ Κινηματογράφου και το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ είναι ο νούμερο ένα θεσμός της πόλης, η γυναίκα αυτή μου αποκάλυψε ότι έστειλε 1000 μηνύματα όπου είπε στους γνωστούς της ότι δεν είναι δυνατόν να μην έρθετε να δείτε τη Θεσσαλονίκη. Εάν αυτό το πράγμα λειτουργήσει σαν μια ζωντανή διαφήμιση για την πόλη, μέσα από τις ξεναγήσεις, η πόλη έχει νικήσει. Όχι εγώ, η πόλη.

Τι είδους ξεναγήσεις είναι αυτές που ενδιαφέρουν περισσότερο τον κόσμο, ποιες ξεναγήσεις  έχουν μεγαλύτερη συμμετοχή;

Η Θεσσαλονίκη του Μεσοπολέμου είναι ένα πραγματικό hit. Πραγματευόμαστε την περίοδο μεταξύ του 1918 και του 1940. Ο Εβραϊκός γύρος, ο Οθωμανικός γύρος, η Άνω Πόλη και οι βίλες. Οι βίλες έχουν και αυτές πολύ μεγάλη ζήτηση. Είναι δύο διαφορετικοί γύροι, ο ένας ξεκινάει από την Αλατίνη και έρχεται ευθύγραμμα μέχρι το Μορφωτικό Ίδρυμα της Εθνικής Τράπεζας, ενώ ο άλλος ξεκινάει από το κτίριο του ΝΑΤΟ στη Μπότσαρη, οικία Ιβάν Σαββίδη αυτή τη στιγμή, και με ζιγκ ζαγκ φτάνουμε μέχρι το Γαλλικό Ινστιτούτο.

Οι ξεναγήσεις βέβαια είναι πολύ περισσότερες γιατί ο όρος που έθεσα στους συναδέλφους που συμμετείχαν, πρώην μαθητές μου και φτασμένοι ξεναγοί αυτή τη στιγμή,  ήταν να δημιουργούν και μόνοι τους καινούρια πράγματα, τα οποία να κοινωνούμε μεταξύ μας και να μπαίνουμε να τα δουλεύουμε.

Δηλαδή, ο Ιωάννης ο Κιουρτσόγλου έκανε «Θεσσαλονίκη πάνω σε ποδήλατο». Μετά το έκανα εγώ. Έπειτα έκανε τις αλώσεις της Θεσσαλονίκης. Μία διάλεξη, η οποία κατεβαίνοντας τα Ανατολικά Τείχη, στεκόταν σε συγκεκριμένα σημεία και με υλικό από συγγραφείς της εποχής, μπόρεσε να κάνει μία διάλεξη.

Είμαι πολύ περήφανος για αυτή τη δουλειά, γιατί πίστευα ότι θα γίνουν προϊόντα. Και όντως έγιναν προϊόντα. Τα ζητάνε οι ντόπιοι, αλλά αρχίζουν να τα ζητάνε και αυτοί που έρχονται από το εξωτερικό, από τη στιγμή που τα βάζεις πάνω στην ιστοσελίδα σου.  ‘Όταν έχεις την ιστοσελίδα σου σε δύο και τρεις γλώσσες, μπαίνει ο άλλος στη διαδικασία να ζητήσει αυτό που τον ενδιαφέρει, για παράδειγμα τη «Θεσσαλονίκη του Μεσοπολέμου».

 Και μπαίνεις στη διαδικασία να του δείξεις τα 72 σπίτια, μιλώντας για χίλιες δυο ιστορίες οι οποίες προκύπτουν μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα. Μέσα από την αρχιτεκτονική, να διηγείσαι προσωπικές ιστορίες των ανθρώπων, Μπαίνεις στη διαδικασία όταν κάνεις Οθωμανικό γύρο, να μιλάς για τη λειτουργία των χαμάμ και τι σημαίνουν 500 χρόνια Οθωμανικής Θεσσαλονίκης, για τα οποία είμαστε περήφανοι, γιατί μας δίνουν μια άλλη διάσταση της πόλης.

Ο πλούτος της πόλης είναι όλες οι διαφορετικές περίοδοι που περάσανε. Δεν είναι μόνο το ολοκαύτωμα στον Εβραϊκό γύρο, το οποίο πουλάει πάρα πολύ ούτως ή άλλως, γιατί συγκινησιακά φορτίζει τους ανθρώπους. Μπορείς να μιλήσεις για τον πλούτο ο οποίος μπήκε στην πόλη με τους Αλατίνη και με τους Μοδιάνο και όχι μόνον αυτούς. Έχουμε μία περίοδο 500 ετών που η Θεσσαλονίκη είναι μία εβραιούπολη στην κυριολεξία, κατά τη διάρκεια των οθωμανικών χρόνων. Αυτοί οι άνθρωποι δημιουργούν ένα κοινωνικό πλέγμα το οποίο ταΐζει όλον τον κόσμο και υπάρχει πλούτος. Έχουμε τους Ντολμέδες, τους Καπαντζήδες που έχουν αλλάξει και έχουνε γίνει Οθωμανοί, αλλά ταυτόχρονα παραμένουν κρυφοί ως Εβραίοι.

Τα ιστορικά γεγονότα τη πόλης είναι τεράστιος πλούτος. Άνθρωποι έρχονται ξανά και ξανά να ακούσουν την ίδια ξενάγηση, γιατί ένας ξεναγός πάντα διανθίζει αυτό το κομμάτι, με καινούριες ιστορίες, με καινούρια διαβάσματα.

Οι κάτοικοι της Θεσσαλονίκης πόσο καλά γνωρίζουν την πόλη τους;

Υπάρχουν άνθρωποι που φτάσανε μπροστά μου και κατείχαν πράγματα. Κάποιοι θέλουν να τα πούνε κιόλας κατά τη διάρκεια της ξενάγησης. Είναι ένα πρόβλημα αυτό, αλλά πάντα ο ξεναγός πρέπει να έχει ευήκοον ους, να ακούσει, κρατώντας το χρόνο, γιατί ο κόσμος δεν έρχεται να ακούσει κάποιον άλλον, έρχεται να ακούσει εσένα.

Όμως πολλές από αυτές τις ιστορίες είναι πραγματικά πολύτιμες. Για παράδειγμα, όταν ξεναγούσα και μιλούσα για το παιδάκι του Νικόλα, το οποίο φτύνει και ουρεί ταυτόχρονα, που είχε βανδαλιστεί πρόσφατα ξανά και ξανά, κάποια στιγμή ένας κύριος γυρνάει και μου λέει: «κύριε Σφήκα, θα ήθελα να σας πω ότι έχω ποζάρει εγώ και ο αδερφός μου για να γίνουμε τα μοντέλα του Νικόλα που έκανε αυτό το γλυπτό». Έμεινα έκπληκτος πραγματικά. Ο πατέρες του κυρίου αυτού, ήταν φίλος με το Νικόλα και τους ζήτησε να ποζάρουν με αυτόν τον τρόπο. Κάτι που σήμερα μέχρι και sexual harassment θα μπορούσε να θεωρηθεί, αλλά παρόλα αυτά, πολύτιμη πληροφορία εκείνη τη στιγμή. Ο κόσμος γνωρίζει.

 Ο κόσμος που δε γνωρίζει και έρχεται έτοιμος να ρουφήξει, τελειώνοντας μια ξενάγηση πολλές φορές η ερώτηση που ανακύπτει είναι «τι βιβλία να αγοράσω»; Και υπάρχουν υπέροχα βιβλία. Όλα ξεκινήσανε με το Μαζάουερ, ο οποίος έβαλε την πόλη στο διεθνές γίγνεσθαι. Αλλά υπήρχαν και στη Θεσσαλονίκη θαυμάσιοι συγγραφείς, οι οποίοι έχουν γράψει υπέροχα πράγματα. Ο Γιάννης ο Επαμεινώνδας από το Μορφωτικό Ίδρυμα της Εθνικής Τράπεζας ή ο κύριος Ευάγγελος Χεκίμογλου, ο οποίος είναι curator στο Εβραϊκό Μουσείο και έχει γράψει πολύ ωραία πράγματα. Η Ρένα η Μόλχω. Πολυγραφότατη για τον Εβραϊκό πλούτο που έχει η πόλη. Ένας απίστευτος συγγραφέας είναι ο Βαγγέλης ο Κολώνας, ο οποίος έχει βγάλει βιβλία για την πόλη με φωτογραφικό υλικό. Τιμώ αυτά τα ονόματα. Η Αλέκα η Γερόλυμου, η οποία είναι πολεοδόμος και μιλάει για το πώς άλλαξε η πόλη. Αυτούς τους ανθρώπους του χρωστώ και το λέω με το χέρι στην καρδιά. Υπάρχουν άλλοι που γράφουν με ένα πιο ελαφρύ τρόπο. Εξαιρετικός είναι ο κύριος Ζαφείρης, του οποίου το ‘’Εγκόλπιο’’ ήταν ο πρώτος οδηγός. Στους φοιτητές μου έλεγα: Θα πάρετε το ‘’Εγκόλπιο’’ του Ζαφείρη . Άνθρωποι σαν αυτούς είναι τεράστιο κεφάλαιο που η πόλη το εκμεταλλεύεται εκ των υστέρων.

Και ο κόσμος αγοράζει αυτά τα βιβλία. Και αγοράζοντας και διαβάζοντας τα βιβλία, έρχονται οι φίλοι τους, γίνονται μικροί ξεναγοί. Επίσης, η αρχαιολογική υπηρεσία έχει δημιουργήσει πάνελς μπροστά από τα μνημεία που δίνουν πληροφορίες, κάποιος που δεν θέλει να πάρει έναν ξεναγό μπορεί να πάρει μια ιδέα, κάτι που είναι πολύ σημαντικό. Μακάρι να μη βανδαλίζονταν τόσο συχνά, αλλά κάποια στιγμή θα τα καταφέρουμε.

Η Θεσσαλονίκη είναι συμφιλιωμένη με το ιστορικό τη παρελθόν;

 Και ναι και όχι. Υπάρχει κόσμος ο οποίος εκτιμά πάρα πολύ αυτά που βρίσκονται γύρω μας, τα μνημεία. Αν σκεφτούμε τι μεγάλη απώλεια έχουμε από σημαντικά κτίρια της Εβραϊκής περιόδου και αντιστοίχως τα οθωμανικά, όπου η μεγάλη φωτιά τα κατέστρεψε, όχι επί τούτου, αλλά ήταν μία καλή ευκαιρία να τελειώσουμε με ένα παρελθόν που εκ των υστέρων καταλάβαμε ότι ήταν πολύτιμο.

Και αυτή τη στιγμή διατηρούνται ως κόρη οφθαλμού πολλά μνημεία, ταυτόχρονα όμως έχουμε και καταστροφές άλλων. Τι να μιλήσουμε τώρα για τους βανδαλισμούς που γίνονται με τα γκράφιτι, που δεν είναι γκράφιτι στην ουσία, είναι tagging. Είναι κρίμα.

Συμφιλίωση δεν υπάρχει για πολύ κόσμο, αλλά οι ξεναγήσεις ήταν ένας τεράστιος μοχλός της γνώσης. Η γνώση που προϋποτίθεται ότι πρέπει να υπάρχει, όταν δεν υπάρχει και θα υπάρξει, δίνει τη δυνατότητα στον άλλο να αρχίσει να αγαπάει αυτό που του είναι ανοίκειο. Και του γίνεται οικείο. Επομένως θα αρχίσει να το αγαπάει. Από τι στιγμή που το αγαπάει, μιλάει για αυτό. Το ιστορικό παρελθόν των μνημείων είναι το ιστορικό παρελθόν της πόλης μας. Δεν μπορεί πια να λείπει κανένα. Είμαστε στον 21ο αιώνα, δεν υπάρχουν δικαιολογίες, είμαστε όλοι υπεύθυνοι για την καταστροφή της πόλης μας.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

- Advertisment -
- Advertisment -

Most Popular

Η Ελλάδα αναβαθμίζει τη συνεργασία της με την Amazon Web Services με επίκεντρο τη δημιουργία ενός Περιφερειακού Κόμβου Διαστήματος

Η Ελλάδα αναβαθμίζει τη συνεργασία της με την Amazon Web Services με επίκεντρο τη δημιουργία ενός Περιφερειακού Κόμβου Διαστήματος

Bitcoin: Αντιστρέφει το ράλι του Σαββατοκύριακου – Χάνει τα 40.000 δολάρια

Bitcoin: Αντιστρέφει το ράλι του Σαββατοκύριακου – Χάνει τα 40.000 δολάρια Το Bitcoin υποχωρεί κάτω από τα 40.000 δολάρια,...

Η άνοδος της στάθμης της θάλασσας λόγω κλιματικής αλλαγής μειώνει την πιθανότητα ηφαιστειακής δραστηριότητας στη Σαντορίνη

Οι διαχρονικές μεταβολές στη στάθμη των υδάτων του Αιγαίου έχουν επηρεάσει το χρόνο των εκρήξεων του ηφαιστείου της Σαντορίνης, σύμφωνα με νέες...

Χωρίς κυρώσεις όσοι υποψήφιοι οδηγοί δεν παρευρεθούν στις εξετάσεις λόγω καύσωνα ως τις 4/8

Με εντολή του Περιφερειάρχη Αττικής, Γ. Πατούλη, παρέχεται η δυνατότητα σε όσους υποψηφίους οδηγούς δεν προσέλθουν στις προγραμματισμένες πρακτικές εξετάσεις, λόγω του...