Η στρατηγική επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ να επιλέξει τον επόμενο αρχηγό του σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα μετά την εκλογική ήττα και την παραίτηση του Αλέξη Τσίπρα, εκ του αποτελέσματος φάνηκε ότι ήταν λανθασμένη. Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης εμφανίζει εικόνα διάλυσης, καθώς όσο περνούν οι μέρες οι εσωκομματικές έριδες φουντώνουν, αντί να κατευνάζονται.
Ο Στέφανος Κασσελάκης δέχεται τις τελευταίες ημέρες πολύ έντονη κριτική από ηγετικά στελέχη του κόμματος του και μετά το Στέφανο Τζουμάκα, στέλνει στην πόρτα της εξόδου και τους κυρίους Βίτσα, Σκουρλέτη και Φίλη.
Στην αντιπαράθεση αυτή δόθηκε συνέχεια με τον κ. Φίλη να ισχυρίζεται στον αέρα τηλεοπτικού σταθμού πως υπάρχει «αποστολή διάλυσης του ΣΥΡΙΖΑ» από «από εξωπολιτικούς παράγοντες», ενώ ο κ. Πάνος Σκουρλέτης τόνισε σε εκπομπή που εμφανίστηκε πως «με αυτά που γίνονται σίγουρα έχουμε εξασφαλίσει ένα μεγάλο κομμάτι στις επιθεωρήσεις της σεζόν, φοβάμαι την απαξίωση και την γελοιοποίηση του χώρου και αυτό πονά σήμερα τις δεκάδες χιλιάδες αριστερούς, ένας αρρωστημένος τελικά εκτός τόπου αρχηγισμός και μάλιστα υιοθετώντας συνθήματα μεγάλων πολιτικών προσωπικοτήτων».
Πέραν αυτής της τοποθέτησης του κ. Σκουρλέτη, αρκετή σκόνη έχει σηκώσει η αποκάλυψη του για «επώνυμους που αρθρογραφούν σε εφημερίδες και ήταν υπεύθυνοι 50 λογαριασμών και των σόσιαλ μήντια του προέδρου» και που πλέον έχουν κινούνται γύρω από το περιβάλλον Κασσελάκη.
Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος με ανάρτηση του άφησε αιχμές ότι «η ενότητα μέσα στο κόμμα μπορεί και να μην είναι εφικτή» και αυτή είναι μία παραδοχή που αναμένεται να αποτελέσει αυτοεκπληρούμενη προφητεία, καθώς η απόσταση που χωρίζει τη νέα ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ από τα ιστορικά της στελέχη φαίνεται να μην υπάρχει διάθεση να καλυφθεί.
Ο Στέφανος Κασσελάκης έχει αποφασίσει να κεφαλαιοποιήσει τη δυναμική που του προσέφερε η εκλογή του στη θέση του αρχηγού, σε εντελώς διαφορετική κατεύθυνση από αυτήν που τα παραδοσιακά στελέχη του κόμματος θεωρούν ότι συνάδει με την ιδεολογική ταυτότητα του φορέα.
Επιπλέον, απορία προκαλεί η «σιωπή» του Αλέξη Τσίπρα ως προς τις εξελίξεις, πιθανή παρέμβαση του οποίου για ορισμένα στελέχη θα αποτελούσε μοναδική ελπίδα να επέλθει η ενότητα, έστω και προσωρινά.
Η ουσία από την «κρίση ταυτότητας» του ΣΥΡΙΖΑ, είναι πως στην πράξη, το δεύτερο κόμμα της Ελλάδας δεν μπορεί να αντιπολιτευτεί σθεναρά την κυβέρνηση και σε μεγάλο βαθμό τα αποτελέσματα φαίνονται ήδη στη διακυβέρνηση της χώρας, αλλά και στο επίπεδο της πολιτικής αντιπαράθεσης.
