Μπορεί ορισμένοι αθλητές να μοιάζουν στα μάτια μας ως θεοί, αλλά στην πραγματικότητα είναι και αυτοί άνθρωποι με ελαττώματα. Ένα από αυτά είναι και ο εθισμός.
Όταν ένας αθλητής γίνεται πρωταθλητής το περιβάλλον του αλλάζει, οι πειρασμοί γύρω του αυξάνονται. Η δόξα και τα χρήματα “δηλητηριάζουν” το μυαλό του και τίθεται αντιμέτωπος με τον ίδιο του τον εαυτό. Δυστυχώς στην ιστορία του αθλητισμού υπάρχουν περιπτώσεις που ο εθισμός “κατάπιε” τους αθλητές αλλά υπάρχουν και φορές που ο αθλητής βγήκε… πρωταθλητής στην ίδια του τη ζωή.
Με αφορμή τη συμπλήρωση 15 χρόνων από τον θάνατο του «χρυσού» παιδιού του βρετανικού ποδοσφαίρου, Τζορτζ Μπεστ, θα αναφερθούμε σε δέκα χαρακτηριστικές περιπτώσεις αθλητών που πάλεψαν με το «πάθος» τους. Άλλοι το νίκησαν, άλλοι όχι.
Αντριάν Μούτου
Ο Ρουμάνος μεσοεπιθετικός σύνδεσε το όνομα του με τη Φιορεντίνα, τα χρόνια που ο ποδοσφαιρικός πλανήτης παρακολουθούσε τους “βιόλα” του Τσέζαρε Πραντέλι. Δυστυχώς όμως ο Μούτου τη σεζόν 2003/4 όταν αγωνιζόταν για λογαριασμό της Τσέλσι βρέθηκε θετικός σε χρήση κοκαΐνης, με αποτέλεσμα οι “μπλε” να διακόψουν τη συνεργασία μαζί του, παρά τα 22,5 εκατ. ευρώ που έδωσαν για εκείνον, και να φτάσουν μέχρι τα δικαστήρια. Ο Ρουμάνος άσος τελικά κατάφερε να ξεπεράσει τον εθισμό του με την επιστροφή του στην Ιταλία και πιο συγκεκριμένα στη Φλωρεντία.
Μάικλ Όουεν
Το παιδί-θαύμα του βρετανικού ποδοσφαίρου που όπως λένε και πολλοί έμεινε για πάντα παιδί. Είχε απασχολήσει στο παρελθόν για την έντονη εξωγηπεδική του ζωή. Ο πρώην επιθετικός των Λίβερπουλ, Ρεάλ Μαδρίτης, Νιούκαστλ και Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έγινε αντικείμενο σχολιασμού στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006, όταν στα ημίχρονα των αγώνων άνοιγε το κινητό για να κάνει πονταρίσματα. Από ότι φαίνεται η “αγάπη” του για τον τζόγο κυριάρχησε καθώς τα επόμενα χρόνια μέχρι και το 2013 που “κρέμασε” τα παπούτσια του, έμεινε στην αφάνεια.
Μάικλ Τζόρνταν
Ένας από τους μεγαλύτερους παίκτες στην ιστορία του μπάσκετ και ένας από τους μεγαλύτερους αθλητές, καθώς ενέπνευσε χιλιάδες παιδιά να ασχοληθούν με το άθλημα. Ο Τζόρνταν όμως ως ένα αθλητής που έχει κατακτήσει τα πάντα, έμπλεξε με το κύκλωμα του τζόγου. Μια από τις χειρότερες στιγμές της ζωής του είναι και ο χαμός του πατέρα του που πολλοί συνδύασαν με την εμπλοκή του με παράνομους στοιχηματισμούς. Που είχε ως συνέχεια και την πρώτη του απόσυρση από το χώρο του μπάσκετ. Εκείνος βέβαια προς υπεράσπιση του έχει πει πως δεν είχε ποτέ πρόβλημα με τον τζόγο, καθώς αν ένας άνθρωπος που έχει εκατομμύρια ξοδεύει 10.000 ευρώ σε ένα βράδυ δεν δείχνει εθισμό με το στοίχημα. Τα συμπεράσματα δικά σας.
Χαβιέ Σοτομαγιόρ
Ένας αθλητής που τις δεκαετίες του 80′ και του 90′ ήταν η “σημαία” της Κούβας. Ο Σοτομαγιόρ είναι ένα ζωντανός θρύλος και ο κορυφαίος αθλητής στο άλμα εις ύψος. Το 1999 στους Παναμερικανικούς Αγώνες βρέθηκε θετικός σε χρήση κοκαΐνης. Το “σίριαλ” που ακολούθησε έβλαψε τόσο εκείνον όσο και την πατρίδα του. Ο Φιντέλ Κάστρο είχε χαρακτηρίσει τον Σοτομαγιόρ ως παράδειγμα προόδου της Κούβας και η στήριξη προς το πρόσωπο του εκείνη την περίοδο του ήταν μεγάλη.
Μάικ Τάισον
Η ζωή εκτός των ρινγκ ήταν πάντα στο επίκεντρο αλλά όχι για θετικούς λόγους. Ο Τάισον στην ηλικία των δεκατριών είχε συλληφθεί περισσότερες από 30 φορές. Η κατάσταση στο οικογενειακό του περιβάλλον τον είχε “οδηγήσει” στα ναρκωτικά και στη βία. Ο Αμερικανός πυγμάχος το 2013 είχε δηλώσει: ” Έλεγα ψέματα σε όλους ότι είμαι νηφάλιος, αλλά δεν ήμουν. Τις τελευταίες έξι ημέρες δεν έχω πιει ούτε έχω πάρει ναρκωτικά και για μένα αυτό είναι ένα θαύμα”.
Τζορτζ Μπεστ
Ένας ποδοσφαιριστής που ζούσε σαν ροκ σταρ. Το όνομα του έχει μπει ανά καιρούς δίπλα από αυτό των Πελέ και Μαραντόνα. Το ταλέντο του ήταν αδιαμφισβήτητο όπως και η “αγάπη” του για το αλκοόλ. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του έδινε την μάχη να κρατηθεί στη ζωή αλλά το πάθος του τελικά τον νίκησε στη ηλικία των 61 ετών. Πολλοί άνθρωποι του ποδοσφαίρου έχουν δηλώσει την πεποίθησή του πως αν κατάφερνε και νικούσε τον εθισμό του θα βλέπαμε από εκείνον στιγμές που θα έμεναν στην ιστορία και θα μνημονευόταν μέχρι σήμερα.
Μάρκο Παντάνι
Ήταν ένας άνθρωπος που ζούσε στα άκρα κάθε του στιγμή. Ο Ιταλός ποδηλάτης είχε κατηγορηθεί για ντόπινγκ ενώ έχει συλληφθεί και για υπερβολική ταχύτητα. Ο αποκλεισμός του από το Γύρο της Ιταλίας το 1999 ήταν και το κύκνειο άσμα για την καριέρα καθώς αργότερα ξεκίνησε τη χρήση κοκαΐνης. Στις 14 Φεβρουαρίου 2004 άφησε και την τελευταία του πνοή. Είχε βρεθεί σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου και η νεκροψία έδειξε πως ο θάνατος του προκλήθηκε από οξεία δηλητηρίαση μετά από χρήση κοκαΐνης.
Ντιέγκο Μαραντόνα
Ο “Ντιεγκίτο” συνέδεσε το όνομα του πέρα από την στρογγυλή θεά και με την περιβόητη Καμόρα. Δυστυχώς για τον ίδιο οι αρχές της Νάπολης ανακάλυψαν φωτογραφικό υλικό με τον Μαραντόνα και με μέλη της οργάνωσης. Η εγκληματική οργάνωση έστειλε προειδοποιητικά μηνύματα στον Αργεντινό άσο ώστε να μην μιλήσει. Τότε ξεκίνησε και η αρχή του κακού για τον Ντιέγκο Μαραντόνα. Το 1991 είχε δηλώσει: “Ναι, έκανα χρήση κοκαΐνης. Πίστεψα ότι θα με ανακουφίσει, αλλά δεν είχα δίκιο. Δεν είχα τις ηθικές δυνάμεις για να αντισταθώ”. Η μοίρα ή πιο σωστά ο θάνατος αποφάσισε την ίδια μέρα, που ο ποδοσφαιρικός πλανήτης θρηνεί για το Τζορτζ Μπεστ, να πάρει και τον τεράστιο Ντιέγκο Μαραντόνα. Σε ηλικία 60 ετών ένα χρόνο νεώτερος από τον Άγγλο. Τελικά η μοίρα “παίζει¨ύπουλα παιχνίδια.
Μάικ Τζόουνς
Παλιός μας γνώριμος από το πέρασμα του από τον ΠΑΟΚ και τον Άρη. Ο Αμερικανός πρώην μπασκετμπολίστας ήρθε στην Ελλάδα για λογαριασμό του ΠΑΟΚ το 1988 και γρήγορα άφησε το “αποτύπωμά” του στο ντέρμπι με τον Άρη. Η εντυπωσιακή του εμφάνιση ήταν και η αφορμή για την πρώτη ήττα των “κιτρινόμαυρων” μετά 80 παιχνίδια στο πρωτάθλημα. Η καριέρα του όμως στη χώρα μας δεν διάρκεσε πολύ καθώς τον Απρίλιο του 1990, όντας παίκτης του Άρη, η δίωξη ναρκωτικών εντοπίζει στο σπίτι του 32 γραμμάρια κάνναβης. Επίσης ένα μεγάλο ποσό χρημάτων που βρέθηκε στην κατοχή του παραλίγο να του στοιχίσει και την κατηγορία για εμπόριο. Ένα μήνα αργότερα η εγγύηση πληρώθηκε ο Τζόουνς αφέθηκε ελεύθερος αλλά απελάθηκε από την Ελλάδα.
Ρενέ Χιγκίτα
Το όνομα του είναι ταυτισμένο με το περίφημο “χτύπημα του σκορπιού”. Ο “Ελ Λόκο”, όπως ήταν το προσωνύμιο του, είχε δηλώσει το μακρινό 1991 πως είναι στενός φίλος του Πάμπλο Εσκομπάρ. Δύο χρόνια αργότερα φυλακίστηκε επειδή δέχτηκε ένα ακριβό δώρο από τον μαφιόζο Κάρλος Μολίνα γιατί είχε βοηθήσει στην απελευθέρωση της κόρης του από το καρτέλ του Μεντεγίν. Οι αρχές της χώρα θεώρησαν ποινικό αδίκημα το οποιοδήποτε κέρδος από απαγωγή. Στις 23 Σεπτεμβρίου 2004 βρέθηκε θετικός σε χρήση κοκαΐνης με συνέπεια τον εξάμηνο αποκλεισμό από την ομοσπονδία του Ισημερινού καθότι αγωνιζόταν σε ομάδα της χώρας τη σεζόν εκείνη.
