14.8 C
Thessaloniki
Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου, 2022
ΑρχικήΕΛΛΑΔΑΚΟΙΝΩΝΙΑΑλέξανδρος Δημητρακόπουλος: «Στην Ελλάδα ξοδεύουμε περίπου ένα ευρώ για την πρόληψη και...

Αλέξανδρος Δημητρακόπουλος: «Στην Ελλάδα ξοδεύουμε περίπου ένα ευρώ για την πρόληψη και 13 ευρώ για την καταστολή των πυρκαγιών»

Ο Καθηγητής και Πρόεδρος του Τμήματος Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, κ. Αλέξανδρος Δημητρακόπουλος, μίλησε στο thesspress.gr για το πολύ σημαντικό θέμα των δασικών πυρκαγιών. 

Aν και βρισκόμαστε στα τέλη Ιουλίου, μεγάλες δασικές πυρκαγιές έχουν  ήδη προκαλέσει αξιοσημείωτες καταστροφές στο δασικό πλούτο όχι μόνο της Ελλάδας, αλλά και των υπολοίπων κρατών της νότιας Ευρώπης.

Ο κ. Δημητρακόπουλος κατέθεσε αρχικά την άποψη του για τους λόγους που στη χώρα μας αποτυγχάνουμε στην πρόληψη των δασικών πυρκαγιών, καταδεικνύοντας μία τεράστια  ανισοκατανομή πόρων μεταξύ πρόληψης και καταστολής των πυρκαγιών.  

«Δεν λαμβάνονται εγκαίρως τα προληπτικά μέτρα τα οποία χρειάζονται. Δηλαδή το χειμώνα και το φθινόπωρο, όταν θα πρέπει να γίνονται οι κλαδεύσεις, η απομάκρυνση της δασικής  καύσιμης ύλης, η διάνοιξη του δάσους με extra οδικό δίκτυο, η συντήρηση των δασικών οδών, η συντήρηση των σημείων υδροληψίας, τα σχέδια για το μέγεθος που θα πρέπει να καταλαμβάνουν οι αντιπυρικές ζώνες μέσα στο δάσος σύμφωνα με μία πιθανή εξέλιξη της φωτιάς, αυτά τα πράγματα δεν γίνονται. Απλά μετά την καταστροφή, μετά την καταστροφολογία και μετά το ευχέλαιο, εφησυχαζόμαστε, δεν δίνουμε τα κονδύλια τα οποία πρέπει για την πρόληψη. Η οικονομική σχέση μεταξύ πρόληψης και καταστολής δασικών πυρκαγιών στην Ελλάδα είναι περίπου 1 προς 12, 1 προς 13. Δηλαδή ξοδεύουμε ένα ευρώ για πρόληψη και 13 για καταστολή! Οπότε για αυτούς τους λόγους, τα φαινόμενα τα οποία έρχονται το καλοκαίρι είναι δυστυχώς πολύ έντονα και δεν είναι κάτι το οποίο μπορεί να προληφθεί».

Αναφορικά με την αποτελεσματικότητα που έχει η στρατηγική των εκκενώσεων των κατοικημένων περιοχών όταν πλήττονται από δασικές πυρκαγιές, ο κ. Δημητρακόπουλος χαρακτήρισε τον εαυτό του ως έναν από τους αρχιτέκτονες αυτού του μέτρου, τονίζοντας ωστόσο ότι το μέτρο αυτό θα μπορούσε να εφαρμοστεί με καλύτερο τρόπο.

«Εκκενώνοντας οικισμούς δεν αντιμετωπίζεις τις πυρκαγιές, σώζεις ανθρώπους στην καλύτερη των περιπτώσεων. Toλμώ να πω ότι ήμουν από τους αρχιτέκτονες αυτής της ιδέας και πρότασης. Για να αποφύγουμε τις δραματικές συνέπειες που είχαμε στο Μάτι, πρότεινα να γίνονται εκκενώσεις των οικισμών ή των χωριών τα οποία κινδυνεύουν, ούτως ώστε να σωθούν οι άνθρωποι, θεωρώντας την ανθρώπινη ζωή το υπέρτατο αγαθό. Δεν εννοούσα όμως, πρώτον, η εκκένωση να γίνεται με ένα sms του 112, εννοούσα να υπάρχει ένα συγκεκριμένο σχέδιο εκκένωσης κάθε οικισμού, ούτως ώστε οι κάτοικοι να ξέρουν όταν λάβουν εντολή εκκένωσης από που θα φύγουν, που θα πάνε, ποιοι θα τους παραλάβουν και με ποιον τρόπο θα διασωθούν από το χωριό. Όχι ο καθένας να αμπαρώνει  το σπίτι του και να τρέχει να σωθεί. Και δεύτερον, ίσως το μέτρο αυτό να παρα-χρησιμοποιήθηκε. Ξέρετε, η πολλή πρόληψη καμιά φορά οδηγεί στα αντίθετα αποτελέσματα».

Αναφορικά με την αξιοποίηση της γνώσης των ντόπιων στην κατάσβεση των πυρκαγιών καθώς γνωρίζουν τις ιδιαιτερότητες της περιοχής τους, ο κ. Δημητρακόπουλος ανέφερε πως «όχι η γνώση των ντόπιων, ας πούμε τη χρήση της δασικής υπηρεσίας. Υπάρχουν οι δασικοί υπάλληλοι, οι δασολόγοι, οι δασονόμοι, όλοι αυτοί οι οποίοι ζουν στο δάσος, εργάζονται στο δάσος, το δάσος είναι η ζωή τους τα τελευταία χρόνια, ξέρουν το δάσος σαν την τσέπη τους. Αυτοί θα μπορούσαν να βοηθήσουν. Χρειάζεται ενεργή εμπλοκή της δασικής υπηρεσίας όχι μόνο στην πρόληψη αλλά και στην ενεργό κατάσβεση. Είναι οι ανιχνευτές, αυτοί που θα δείξουν από που θα την πιάσεις της φωτιά, πώς θα τη σβήσεις, πώς θα προστατευτείς από αυτήν αν αλλάξει η κατεύθυνση του ανέμου, πώς θα αλλάξει κατεύθυνση της φωτιάς και ούτω καθεξής».

Σχετικά με το κατά πόσο υπάρχει ισχυρό πλαίσιο προστασίας των καμμένων περιοχών, ο Καθηγητής και Πρόεδρος του Τμήματος Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος του ΑΠΘ σημείωσε ότι «δεν μπορώ να δώσω μία απάντηση ναι ή όχι. Αυτό που μπορώ να πω είναι ότι πρέπει να είναι ενεργό το πλαίσιο προστασίας. Ξέρω ότι είναι νομοθετικά πολύ καλά θεσμοθετημένο και θωρακισμένο. Αυτό δηλαδή που μένει σε μας είναι να εφαρμόσουμε τους υπάρχοντες νόμους. Το πρόβλημα είναι όταν οι νόμοι δεν εφαρμόζονται. Όταν η απαγόρευση της βόσκησης δεν εφαρμόζεται. Όταν οι καταπατήσεις βρίσκουν παραθυράκια και παραμένουν και μετά νομιμοποιούνται τα αυθαίρετα».

Σε ερώτηση για το πώς καταρτίζεται ένα σχέδιο αναδάσωσης για περιοχές όπως το δάσος της Δαδιάς, μια ιδιαίτερη και πολύ ευαίσθητη περιοχή, ο κ. Δημητρακόπουλος ανέφερε ότι «καταρχήν μιλάμε για τεράστιες εκτάσεις. Η πυρκαγιά στη Δαδιά για παράδειγμα, έχει πιάσει αυτή τη στιγμή περίπου 42-43.000 στρέμματα. Όπως καταλαβαίνετε η ανθρώπινη επέμβαση για την αναγέννηση του καμένου δάσους είναι οικονομικά ανέφικτη και πρακτικά αδύνατη. Πόσους ανθρώπους πρέπει να έχεις για να φυτεύουν δέντρα σε μία έκταση 40.000 στρεμμάτων; Αυτό το οποίο γίνεται και πολύ σωστά κατά τη γνώμη μου, είναι ότι σε συγκεκριμένες περιπτώσεις αφήνεται η ίδια η φύση να επουλώσει τα τραύματα της. Τι σημαίνει αυτό; Η ίδια η φύση να αναγεννηθεί με σπόρια και με παραβλαστήματα, τα οποία θα βγουν αμέσως μετά την πυρκαγιά στο πλούσιο σε φυσική λίπανση έδαφος από τη στάχτη που έχει προκύψει από τα καμένα. Αυτό άμα εξασφαλιστεί, μετά μπορεί να γίνει και κάποια ελάχιστη τεχνητή αναδάσωση σε περιοχές κυρίως οι οποίες έχουν μεγάλη κλίση και υπάρχει άμεσος κίνδυνος εδαφικής διάβρωσης. Τα αποτελέσματα από αυτή τη διαδικασία είναι εξασφαλισμένα, έχουν τεκμηριωθεί επιστημονικά και συμβαίνουν χρόνο μετά το χρόνο. Αυτό το οποίο πρέπει οπωσδήποτε να επιτύχουμε είναι να απομονώσουμε το δάσος από την ανθρώπινη παρέμβαση. Το καμένο δάσος για να αναγεννηθεί δεν κινδυνεύει από τα καιρικά φαινόμενα, δεν κινδυνεύει από τη φωτιά, κινδυνεύει από τον ίδιο τον άνθρωπο. Στο Εθνικό Δασικό Πάρκο Δαδιάς-Λευκίμμης-Σουφλίου για να σας δώσω να καταλάβετε, βόσκουν περί τα 40.000 αιγοπρόβατα. Σκεφτείτε όταν το Φθινόπωρο όταν θα έχουν βγει τα πρώτα φυτά να τα αφήσεις να βοσκήσουν 2-3 εβδομάδες».     

Τέλος, με αφορμή επιστολή που απέστειλε στις 28/9 ο Εισαγγελέας Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Θεσσαλονίκης, από την οποία ζητά  αυξημένη επιφυλακή στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της για την πρόληψη πυρκαγιάς από εμπρησμό, ρωτήσαμε τον κ. Δημητρακόπουλο για το πόσο ασφαλές είναι το Σέιχ Σου από το ξέσπασμα μιας πυρκαγιάς. 

«Καθόλου ασφαλές. Το Σέιχ Σου είναι δάσος από πεύκα, τα οποία όπως ξέρουμε είναι εύφλεκτα. Είναι ένα δάσος προσπελάσιμο είτε το θέλουμε είτε όχι από ένα αστικό συγκρότημα το οποίο αυτή τη στιγμή ξεπερνάει το 1,5 εκατομμύριο κατοίκους και ο καθένας μπορεί να πάει να κάνει ότι θέλει και να φύγει από τους μεγάλους δρόμους, με αποτέλεσμα να επαναληφθεί η καταστροφή του 97» υπογράμμισε ο κ. Δημητρακόπουλος, ενώ αναφορικά με το τι θα μπορούσε να γίνει σε επίπεδο πρόληψης, σημείωσε πως «κατά τη δική μου άποψη, να απαγορευτεί τις μέρες υψηλού κινδύνου η πρόσβαση στο Σέιχ Σου, τουτέστιν να κλείσουν οι δρόμοι και από το Ωραιόκαστρο και από από τον περιφερειακό και από παντού. Να είναι στημένο ένα πυροσβεστικό σε κάθε δρόμο εισόδου στο δάσος, να υπάρχουν αυτοκίνητα της ‘Άμεσης Δράσης να περιπολούν και να υπάρχουν περιπολίες δύο και τριών ατόμων μέσα στο δάσος για να ελέγχουν οποιονδήποτε πιθανό παραβάτη. Κάπως έτσι ίσως μπορέσουμε να το προστατέψουμε».

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

- Advertisment -
- Advertisment -spot_img

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ