Σ. Μοναχός, Αγιορείτης:
Κάποτε, δύο ξαδέρφια μου περνούσαν μια ιδιαίτερα δύσκολη φάση της ζωής τους.
Ο ένας αντιμετώπιζε ψυχολογικά προβλήματα, τέτοιας μάλιστα σοβαρότητας, που σκόπευε να ματαιώσει τα σχέδιά του για εκπόνηση μεταπτυχιακού στην Αμερική.
Ο δεύτερος, από την άλλη, είχε προχωρημένο καρκίνο στους λεμφαδένες, που δεν άφηνε ελπίδες για μια ευνοϊκή εξέλιξη.
Με πολύ πόνο έγραψα στο Γέροντα Παίσιο˙ έχοντας πίστη στη δύναμη της προσευχής του, του ανέφερα τις δύο αυτές περιπτώσεις, ζητώντας τη συνδρομή του.
Πολύ σύντομα, και οι δύο θεραπεύτηκαν θαυματουργικά.
Είμαι απόλυτα βέβαιος ότι η αποκατάσταση της υγείας τους οφείλεται αποκλειστικά στην προσευχή του Γέροντα.
Μ.Σ*. Εργολάβος, Χαλκιδική:
Το 1973, μετά από αγρυπνία στην Ι. Μ. Σταυρονικήτα, πήγαμε με το Γέροντα στο Κελλί του, τον Τίμιο Σταυρό.
Τη στιγμή που πλησιάζαμε, άκουσα έναν παράξενο, δυνατό θόρυβο. Φοβήθηκα· τα χρειάστηκα.
Ο Γέροντας αντιλήφθηκε την ψυχική μου κατάσταση και, γυρίζοντας το κεφάλι του προς το μέρος μου, είπε:
– Το καημένο το αγριογούρουνο, το σταύρωσα και το γλίτωσα από τους κυνηγούς που προσπαθούσαν να το σκοτώσουν. Και αυτό, από ευγνωμοσύνη, ήρθε εδώ για να μ’ ευχαριστήσει.
- Ολόκληρο το ονοματεπώνυμο στο βιβλίο που αναφέρεται πιο κάτω.
Από το βιβλίο «Γέροντας Παΐσιος Αγιορείτης (1924-1994), Μαρτυρίες προσκυνητών», τόμος β’, των εκδόσεων Αγιοτόκος Καππαδοκία.
pemptousia.gr/
(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)
