Ήταν ένας από τους πιο διακεκριμένους μεταξύ των επτά διακόνων που εξέλεξαν οι πρώτοι χριστιανοί για να επιστατούν στις κοινές τράπεζες.
Είχε αφιερώσει τη ζωή του στο κήρυγμα και στην φιλανθρωπική δράση και με την θεολογική του κατάρτιση ανέτρεπε εύκολα τις κακοδοξίες των Ιουδαίων, προκαλώντας την οργή και τον φθόνο τους.
Τότε οι Ιουδαίοι εξαπέλυσαν εναντίον του συκοφαντίες ανάμεσα στο λαό και τον οδήγησαν στο Συνέδριο όπου ο Στέφανος υπήρξε πρότυπο τόλμης και θάρρους.
Οι Ιουδαίοι όμως τον έσυραν έξω από την πόλη και τον θανάτωσαν με λιθοβολισμό.
