Ήταν Επίσκοπος της Αμάσειας του Πόντου και διακρινόταν για τον ζήλο του υπέρ της πίστεως και για τον αγώνα του ενάντια στις πλάνες.
Για αυτόν το λόγο οι ειδωλολάτρες έτρεφαν μεγάλη έχθρα κατά του Αγίου.
Και όταν ο Λικίνιος το 322 μ.Χ. προέβη στον διωγμό κατά των χριστιανών, ζήτησε να του φέρουν τον Άγιο σιδεροδέσμιο στη Νικομήδεια.
Ο αυτοκράτορας τον ήλεγξε με δριμύτητα γιατί με ζήλο υπερασπιζόταν την χριστιανική πίστη και περιφρονούσε τα βασιλικά διατάγματα, ανέθεσε δε σε κάποιον άρχοντα να προσπαθήσει να τον μεταπείσει.
Άντ’ αυτού ο Άγιος παρακάλεσε τον αυτοκράτορα να ανακαλέσει τα μέτρα και να αναγνωρίσει στους χριστιανούς την ελευθερία της θρησκευτικής τους συνειδήσεως.
Τότε, με διαταγή του Λικίνιου, ο δήμιος απέκοψε την τιμία κεφαλή του. Έτσι ο Άγιος έλαβε τον στέφανο του μαρτυρίου.
