Περιγράφονται 3 κλινικές παρουσίες του συνδρόμου υπακρωμιακής προστριβής:
1η μορφή: αφορά νέους, έως 25 ετών, με εικόνα οξείας φλεγμονής, οίδημα ή αιμάτωμα των τενόντων, που θεραπεύεται συνήθως με αντιφλεγμονώδη αγωγή και ανάπαυση.
2η μορφή: συνήθως προσβάλλει άτομα 25 – 40 ετών, όπου στα παραπάνω προστίθεται εικόνα τενοντίτιδας ή και εκφύλισης των ιστών (κυρίως πάχυνση). Στις περιπτώσεις αυτές η συντηρητική αντιμετώπιση μπορεί να μην είναι αποτελεσματική και να χρειαστεί αρθροσκοπική επέμβαση.
3η μορφή: αφορά ασθενείς άνω των 40 ετών, και αφορά εξέλιξη της φάσης 2, με μηχανική διαταραχή των τενόντων ακόμα και μερική ρήξη αυτών, αλλαγές στον υπακρωμιακό χώρο με ανάπτυξη οστεοφύτων (άλατα). Στις περιπτώσεις αυτές απαιτείται αρθροσκοπική επέμβαση.
Τα αίτια εμφάνισης του συνδρόμου υπακρωμιακής προστριβής είναι ανατομικά ή λειτουργικά. Τα πιο συχνά αναγνωρίσιμα είναι: ανατομικές παραλλαγές του ακρωμίου, πάχυνση του κόρακο-ακρωμιακού συνδέσμου, αστάθεια της άρθρωσης του ώμου που προκαλεί προς τα άνω ανύψωση της βραχιονίου κεφαλής.
Ο ορθοπαιδικός πρέπει να διαχωρίσει την πιθανότητα μονονευροπάθειας Α5-Α6 αυχενικής ρίζας (αυχενικό σύνδρομο).
ΙΩΑΝΝΗΣ Κ.ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΠΙΚ.ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΟΡΘΟΠΑΙΔΙΚΗΣ
