Η φλυαρία μπορεί να είναι ένα ενοχλητικό χαρακτηριστικό κάποιων ανθρώπων. Παράλληλα όμως, είναι ένα χαρακτηριστικό που δεν δίνουμε ιδιαίτερη σημασία και ενδέχεται να αποτελεί σύμπτωμα κάποιων ψυχικών νόσων, όπως η διπολική διαταραχή, η αγχώδης διαταραχή και η ΔΕΠΥ.
Αν μιλάς πολύ και φλυαρείς ακατάσχετα για ένα θέμα, ίσως να πρέπει να αναζητήσεις ποια είναι η υποβόσκουσα αιτία.
Τι είναι η φλυαρία;
Η φλυαρία είναι γνωστή και ως καταναγκαστική ομιλία. Συνήθως κάποιος που είναι φλύαρος μιλάει για αρκετή ώρα χωρίς να αφήνει τον συνομιλητή του να μιλήσει, αναλύοντας σε βάθος ένα συγκεκριμένο θέμα, ενώ διακόπτει τον συνομιλητή του για να μιλήσει εκείνος.
Πολλές φορές η φλυαρία μπορεί να είναι σημάδι κάποιας ψυχικής νόσου, όπως το άγχος, η ΔΕΠΥ και ο αυτισμός.
Η φλυαρία κατά βάση είναι ένας μονόλογος, δεν είναι μία συζήτηση που αποτελείται από τους δύο συνομιλητές. Απευθύνεσαι δηλαδή σε κάποιον άλλον, χωρίς όμως να επιτρέπεις στον συνομιλητή σου να μιλήσει. Πολλοί άνθρωποι που τείνουν να φλυαρούν, δεν έχουν επίγνωση του πόσο πολύ μιλάνε και μόλις το αντιλαμβάνονται συνήθως σοκάρονται.
ψυχικά νοσήματα που έχουν ως σύμπτωμα τη φλυαρία
Αυτισμός
ΔΕΠΥ
Αγχώδης διαταραχή
Διπολική διαταραχή
Αν και η φλυαρία από μόνη της δεν αποτελεί σημάδι κάποιας ψυχικής νόσου, εδώ είναι κάποιες που μπορεί να προκαλέσουν ακατάσχετη φλυαρία:
- Αυτισμός
Σύμφωνα με μελέτη επιπολασμού των Διαταραχών αυτιστικού φάσματος στην Ελλάδα (2020) το ποσοστό ανέρχεται στο 1,15% (1,83% αγόρια, 0,44% κορίτσια, αναλογία 4,14:1). Ωστόσο, παρακολουθώντας ακόμη πιο πρόσφατες έρευνες του εξωτερικού παρατηρείται μια συνεχόμενη αύξηση ακόμη και μέσα σε διάστημα 3-4 χρόνων. Όσοι βρίσκονται στο φάσμα αυτισμού πολύ συχνά αντιμετωπίζουν προβλήματα στις κοινωνικές συναναστροφές, όπως επίσης και περιορισμένες ή επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές και ενδιαφέροντα. Το ποσοστό είναι υψηλότερο στα αγόρια καθώς είναι τετραπλάσιο με αυτό των κοριτσιών.
Δεν υπάρχει ακριβής αιτία για τον αυτισμό, ενώ οι έρευνες αναφέρουν ότι πολλοί παράγοντες, τόσο γενετικοί όσο και περιβαλλοντολογικοί, επηρεάζουν την πρώιμη ανάπτυξη του εγκεφάλου.
Η φλυαρία δεν σημαίνει αυτόματα ότι κάποιος βρίσκεται στο φάσμα του αυτισμού αλλά οι άνθρωποι που εκδηλώνουν Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος πολύ συχνά παρουσιάζουν αυτό το σύμπτωμα.
Μύθοι και αλήθειες για τον αυτισμό: Μερικές πληροφορίες που όλοι πρέπει να γνωρίζουμε
- ΔΕΠΥ
Η διαταραχή ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας είναι μία αρκετά συνηθισμένη διαταραχή που συνήθως διαγιγνώσκεται στην παιδική ηλικία, ενώ τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει και πολλές διαγνώσεις και σε ενήλικες. Τα άτομα με ΔΕΠΥ μπορεί να είναι συνεχώς αγχωμένα και δυσκολεύονται να συγκεντρωθούν σε μία συγκεκριμένη εργασία, έχουν την τάση να μιλούν υπερβολικά, να διακόπτουν τους άλλους και να αποσπώνται εύκολα.
Συνήθως τα άτομα με ΔΕΠΥ, έχουν μία τάση να είναι παρορμητικά, χωρίς πολλές αναστολές. Λένε δηλαδή ότι τους έρχεται στο μυαλό, χωρίς φίλτρο. Αν και συνήθως παρουσιάζεται σε παιδιά που δυσκολεύονται να περιμένουν να έρθει η σειρά τους για να μιλήσουν, μπορεί να εμφανιστεί και σε ενήλικες.
- Αγχώδης διαταραχή
Είναι πάρα πολύ σύνηθες να θεωρούμε ότι όλοι οι άνθρωποι που έχουν κοινωνικό άγχος είναι πολύ ήσυχοι και δυσκολεύονται να ξεκινήσουν μία συζήτηση. Αντιθέτως, η φλυαρία είναι πολύ συχνό χαρακτηριστικό των ανθρώπων με κοινωνικό άγχος. Όσοι μιλάνε πολύ το κάνουν για να καλύψουν το κενό της σιωπής, καθώς λόγω του άγχους κατακλύζονται από άπειρες σκέψεις συνεχώς.
Αυτό επίσης συμβαίνει και στη γενικευμένη αγχώδη διαταραχή, όπου εκείνοι που πάσχουν από αγχώδη διαταραχή ανησυχούν συνεχώς για την καθημερινότητα τους, σε σημείο που παρεμποδίζει την παραγωγικότητα τους μέσα στην καθημερινότητα.
- Διπολική διαταραχή
Η διπολική διαταραχή είναι μία ψυχική νόσος η οποία χαρακτηρίζεται από διάφορες εναλλαγές στη διάθεση με περιόδους που ο ασθενής νιώθει πολύ καλά και ονομάζονται “μανιακό επεισόδιο”, και περιόδους πολύ άσχημης διάθεσης που ονομάζονται “καταθλιπτικό επεισόδιο”.
Στη διπολική διαταραχή ο ασθενής υποφέρει από συνεχείς και έντονες εναλλαγές στη διάθεση του. Κατά τη διάρκεια ενός μανιακού επεισοδίου οι ασθενείς νιώθουν έντονη χαρά, είναι πολύ φιλικοί προς τους άλλους, έχουν υψηλή αυτοπεποίθηση, ενώ ταυτόχρονα εκνευρίζονται εύκολα.
Μπορεί επίσης να έχουν περισσότερη ενέργεια, να μιλούν πολύ γρήγορα, να στεναχωριούνται πολύ εύκολα και έντονα και να κοιμούνται ελάχιστα.
Αντιθέτως, κατά τη διάρκεια ενός καταθλιπτικού επεισοδίου, ο διπολικός ασθενής στεναχωριέται πολύ εύκολα και έντονα, δυσκολεύονται να κοιμηθεί και να φάει, ενώ είναι πολύ αυξημένος και ο κίνδυνος για αυτοκτονία.
