Ο ουρανός δεν είναι την ίδια στιγμή ίδιος σε όλα τα μέρη. Άλλοι κοιτώντας στον ουρανό βλέπουν καπνούς από εκρήξεις και μαχητικά, αλλού ο ουρανός είναι θολός από την ατμοσφαιρική ρύπανση, ενώ άλλοι έχουν ανεμπόδιστη θέα προς τον ήλιο, το φεγγάρι ή τα άστρα.
Ο «Ουρανός» του Τάκη Κανελλόπουλου, που προβλήθηκε το Σάββατο κατά τη διάρκεια του 64ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου στη Θεσσαλονίκη, αν και είναι λίγο διαφορετικός από τον ουρανό εκεί έξω, προσέλκυσε τον κόσμο για να τον παρακολουθήσει.
Πρόκειται για ασπρόμαυρη ταινία παραγωγής 1962, την πρώτη μεγάλου μήκους που σκηνοθέτησε ο Κανελλόπουλος. Είναι βασισμένη σε αφηγήσεις ανθρώπων που έζησαν τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και δίνει ένα έντονο αντιπολεμικό μήνυμα.
Με το τέλος της προβολής, ο Βρετανός ιστορικός και δημοσιογράφος Μαρκ Μαζάουερ, που αν μη τι άλλο έχει μια σχέση με τη Θεσσαλονίκη, απάντησε σε ερωτήσεις ενός διψασμένου κοινού. Στη διαδικασία συμμετείχε και η Χάρις Αλεξίου, η οποία είναι ambassador της Αγοράς του 64ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Το 64ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου είναι ακόμη στην αρχή του. Προσπαθώντας να εμβαθύνει στις ιστορίες που βρίσκονται πίσω από τις εικόνες των ταινιών που προβάλλει, φιλοδοξεί να δημιουργήσει αφορμές για νέες, ενδιαφέρουσες ιστορίες με αφετηρία τη Θεσσαλονίκη.
