Η ανθρώπινη ζωή έχει ειδικό βάρος. Κι εκείνη των χαμένων προσφύγων στη θάλασσα ζυγίζεται με πολιτικά, εθνικά και εγωκεντρικά συμφέρονται. Τα διεθνή μίντια το αποδεικνύουν.
Μπορεί να σοκάρει λίγο στην αρχή, αλλά είναι πέρα για πέρα αληθινό. Ο θάνατος έγινε συνήθεια, οι ζωές μετριούνται σε σημαντικότητα και η εγγύτητα καθορίζει το συναίσθημα. Δε χρειάζεται πτυχία και μεταπτυχιακά – παρά μόνο μια ματιά στον κόσμο όταν μια τραγωδία έρχεται να θυμίσει πόσο ίδιοι είμαστε μπροστά στο θάνατο. Ίδιοι; Λάθος, είμαστε διαφορετικοί. Το ναυάγιο ανοικτά της Πύλου, ΔΕΝ έχει παγκοσμίως, ούτε καν πανευρωπαϊκά το αντίκτυπο που φαντάζεσαι. Ούτε καν. Προσεγγίζεται εν πρώτοις, πολιτικά. Δε δεύτερο βαθμό, εθνικά. Σε τρίτο βαθμό, ιεραρχικά. Η ζωή μου πιο πάνω από τη δική σου. Η ζωή κάποιου διάσημου πιο πάνω από τη δική μου. Και η ζωή ενός μετανάστη; Στη θάλασσα…
Δεκάδες αναφορές γίνονται στον ευρωπαϊκό Τύπο για το ναυάγιο χθες στα ελληνικά χωρικά ύδατα. El Pais, Parisien, Le Monde, Guardian, Independent είναι μεταξύ των μέσων που αναπαράγουν την είδηση και της δίνουν μια κάποια σημασία στην αξιολόγηση όλων των θεμάτων της επικαιρότητας. Στην «El Mundo», για παράδειγμα, είναι 17ο θέμα. Στα διεθνή. Από κάτω, το 18ο θέμα, είναι για τους τραυματίες σε πυροβολισμούς σε σχολείο στην Βοσνία. Οι περισσότερες αναφορές γίνονται στην Ιταλία. Η εγγύτητα που λέγαμε. Η δυνατότητα να ταυτιστείς με το γεγονός, όπως φυσικά και το μείζον πολιτικό δίπολο. Γιατί να τους πάρει η Ιταλία – ας πάνε στην Ελλάδα. Γιατί να τους πάρει η Ελλάδα – ας πάνε στην Ιταλία. Γιατί να πνίγονται, πριν πνιγούν, υπάρχει κανείς να αναρωτηθεί;
«Ονειρεύτηκαν την Ιταλία, πνίγηκαν σε εκατοντάδες»
Το πρωτοσέλιδο της Liberation μοιάζει ως όαση στην ξηρασία της αδιαφορίας και του ναρκισσισμού των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Κοντά στην γαλλική εφημερίδα, οι ιταλικές εκδόσεις, οι οποίες παρότι στην πλειοψηφία τους ασχολούνται κυρίως με την κηδεία του Σίλβιο Μπερλουσκόνι κι ένα τραγικό (από όλες τις πλευρές) ατύχημα στην Ρώμη, στέκονται στο ναυάγιο που συνέβη στην Ελλάδα. Η Repubblica ασκεί σκληρή κριτική στην ελληνική κυβέρνηση με διπλό άρθρο, το οποίο αφενός παρουσιάζει την είδηση και εν συνεχεία καυτηριάζει την ελληνική πολιτική, την οποία κατηγορεί και για το ναυάγιο στο Κούτρο.
«Η σκληρή γροθιά του Μητσοτάκη πνίγει τους πρόσφυγες», τιτλοφορείται το άρθρο, το οποίο αναφέρει: «Τρία στοιχεία μπορούν να είναι μια ιστορία. Πρώτα το μακελειό στο Κούτρο, όπου οι πρόσφυγες που ξεκίνησαν από την Τουρκία ναυάγησαν στις ακτές της Ιταλίας, επειδή έπρεπε να αποφύγουν τις ελληνικές. Κατόπιν, η έρευνα των New York Times ότι οι ελληνικές αρχές παίρνουν μετανάστες από τα κέντρα υποδοχής και τους στέλνουν πίσω στη θάλασσα. Και τώρα μια τεράστια τραγωδία, με τουλάχιστον 79 νεκρούς και εκατοντάδες αγνοούμενους, στη νότια Πελοπόννησο, η οποία προκλήθηκε από δεδομένα που ακόμα ερευνώνται, αλλά φαίνεται πώς οι μετανάστες προσπαθούσαν να αποφύγουν την Ελλάδα».
