Η Λευκωσία επενδύει διαχρονικά στον παρεμβατικό ρόλο των Αμερικανών στο Κυπριακό, κυρίως για να πιεστεί η Τουρκία να επανέλθει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Και σ’ αυτό το παρατεταμένο αδιέξοδο η κυπριακή Κυβέρνηση ήλπιζε πως θα μπορούσαν οι Αμερικανοί να σπρώξουν τα πράγματα προς την κατεύθυνση της Άγκυρας, ώστε να μπορέσει να επαναρχίσει ένας διάλογος στο Κυπριακό.
Με πρόσχημα τις εκλογές που θα διεξαχθούν στην Τουρκία σε ένα χρόνο, οι Αμερικανοί δεν θέλουν αυτή την περίοδο να ρίξουν ιδιαίτερο βάρος στο Κυπριακό και περιορίζουν τις τοποθετήσεις τους σε μια γενική ενθάρρυνση, η οποία απευθύνεται προς όλους τους εμπλεκόμενους και όχι μόνο προς την τουρκική πλευρά.
Ο βασικός λόγος αυτής της προσέγγισης είναι το ουκρανικό και η νέα πολιτική προς την Τουρκία που εφαρμόζει το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών. Τακτική που στοχεύει στο να ικανοποιούνται οι απαιτήσεις της Άγκυρας με πρόσχημα τον “σημαντικό ρόλο” που παίζει στην περιοχή και σ’ ό,τι αφορά τον πόλεμο στην Ουκρανία, αλλά και ειδικά στην προσπάθεια εμπλοκής της στα ενεργειακά.
Η Αμερικανίδα υφυπουργός Εξωτερικών, Βικτώρια Νούλαντ, που πρόσφατα βρέθηκε στην περιοχή, σε συνέντευξη της στην ΕΡΤ προσπάθησε να διασκεδάσει τις εντυπώσεις, δικαιολογώντας την πολιτική που ακολουθεί η χώρα της σε σχέση με το Κυπριακό και την ευρύτερη περιοχή. Ειδικά για το Κυπριακό περιορίστηκε στο να επαναλάβει τη στήριξη των ΗΠΑ υπέρ της ΔΔΟ και ότι απορρίπτεται η πρόταση για λύση δύο κρατών, εμφανίζοντάς την μάλιστα ως πρόταση της τουρκοκυπριακής πλευράς, αφήνοντας την Τουρκία εκτός κάδρου και ευθυνών.
Η Β. Νούλαντ φρόντισε πάντως να χρυσώσει το χάπι, για να μην θεωρηθεί ότι υπάρχει μονόπλευρη στήριξη προς την Τουρκία. Ανακοίνωσε νέα συνάντηση με σύνθεση 3+1. Στη συνάντηση Κύπρου, Ελλάδας και Ισραήλ θα είναι παρών και ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Άντονι Μπλίνκεν.
Η συνάντηση αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία, λαμβανομένων υπόψη των κινήσεων που γίνονται από τις ΗΠΑ στο κεφάλαιο ενέργεια και την απεξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο. Πάντως, σ’ ό,τι αφορά τον αγωγό EastMed, η Νούλαντ άφησε το βάρος των αποφάσεων στα ενδιαφερόμενα κράτη, ρίχνοντας παράλληλα την αιχμή σε σχέση με το κόστος του έργου.
Πηγή: Philenews
