33 C
Thessaloniki
Τρίτη, 5 Ιουλίου, 2022
Αρχική ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ Η Νατάσσα Μποφίλιου στη Θεσσαλονίκη: «Παίζω μουσική για την φάρα μας»!

Η Νατάσσα Μποφίλιου στη Θεσσαλονίκη: «Παίζω μουσική για την φάρα μας»!

Το τρίπτυχο της επιτυχίας -Θέμη Καραμουρατίδη, Νατάσσα Μποφίλιου, Γεράσιμο Ευαγγελάτο-  θα έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει το κοινό της Θεσσαλονίκης την Τετάρτη, 01 Σεπτεμβρίου, στο Φράγμα της Θέρμης, σε μία παράσταση, η οποία επαναπροσδιορίζει τον ρου της μουσικής σε μία εποχή κρίσης αξιών.

Η αυθεντική, Νατάσσα Μποφίλιου, μας μιλά για την «Εποχή Του Θερισμού» αποκλειστικά στο thesspress.gr

«Η Εποχή Του Θερισμού»: μία άκρως «αφοπλιστική», επίκαιρη, γεμάτη αλήθειες δισκογραφική δουλειά. Παρότι το δημιουργικό κομμάτι δεν προκαθορίζεται, ήταν κάτι το οποίο προϋπήρχε στα σκαριά και ευδοκίμησε ή γεννήθηκε μέσα στην καραντίνα;

Ξέρεις, έχουμε τον Θέμη, ο οποίος μας κάνει εντελώς «σπάσιμο» με τον Γεράσιμο. Πολλές φορές, τα γεγονότα δεν τα θυμόμαστε πάρα πολύ καλά. Τους δίνουμε ένα συναισθηματικό background. Έρχεται κάθε φορά, λοιπόν, ο Θέμης και μας στέλνει ένα κείμενο, υπενθυμίζοντάς μας πώς έχουν γίνει τα πράγματα.

Οπότε, μας θύμισε πολύ πρόσφατα –γιατί εμείς νιώθαμε πως, όλο αυτό, είναι αποτέλεσμα της καραντίνας- ότι, τελικά, δεν είναι έτσι. Κυκλοφόρησε ο δίσκος αρχές Οκτωβρίου του 2020, αλλά από τον Αύγουστο του ’19 είχαν ήδη ξεκινήσει δειλά δειλά να φτιάχνονται κάποια πράγματα.

Δηλαδή -κι αυτό το λέω, γιατί πραγματικά είναι συγκλονιστικό- όταν συνειδητοποιήσαμε ότι, ο Γεράσιμος, έγραψε την «Εποχή Του Θερισμού», το «Αν Ήταν Όλα Δίκαια» πριν τον Covid, σκέφτεσαι πόσο ο καλλιτέχνης, ο μεγάλος καλλιτέχνης κατά τη γνώμη μου, προπορεύεται της εποχής.

Εγώ δεν είχα ιδιαίτερη πρόσβαση στο υλικό, γιατί τα παιδιά ήθελαν αυτή την φορά να μου παρουσιάσουν ένα μεγαλύτερο σύνολο κομματιών. Κάναμε το «Εν Λευκώ Live», είχαμε αφοσιωθεί εκεί και μετά ήρθε η καραντίνα.

Στην πρώτη καραντίνα, τα αγόρια είχαν κάποιες δημιουργικές στιγμές, αλλά ουσιαστικά ο δίσκος άρχισε να «ζυμώνεται» κι από τους τρεις μετά το τέλος της. Εκεί ήρθα σε επαφή με το υλικό, ξεκίνησα να κάνω τα demo και νομίζω ότι οι ενορχηστρώσεις, που διαμορφώθηκαν μετά και τα τραγούδια, που προστέθηκαν, κρύβουν μέσα τους την ανάγκη για κάτι αισιόδοξο, που προέκυψε από όλη αυτήν την κατάσταση του εγκλεισμού. Δηλαδή, θεωρώ ότι, ο δίσκος, αν και ξεκίνησε το ’19, διαμορφώθηκε σε εκείνο το χρονικό σημείο.

Εμείς προσπαθούμε να αφήνουμε ένα παράθυρο ανοιχτό στα τραγούδια, χωρίς να αποφεύγουμε τα γεγονότα και την πραγματικότητα. Προσπαθούμε να είμαστε αισιόδοξοι και φωτεινοί, όσο μπορούμε, χωρίς να κάνουμε skip την πραγματικότητα.

Η πραγματικότητα εμπεριέχεται, αλλά μέσα σε αυτό που θα καταγραφεί, υπάρχει πάντα και η αίσθηση ότι κάπως τα πράγματα είναι και στο χέρι σου να τα αλλάξεις. Κι αυτό, νομίζω, είναι πολύ χαρακτηριστικό του ρεπερτορίου μας. Δεν πιστεύω ότι κάνουμε «σκοτεινή» μουσική· κάνουμε μία μουσική, που βασίζεται σε αληθινές ιστορίες, αλλά ο σκοπός της είναι να δώσει δύναμη για να προχωρήσει ένας άνθρωπος παρακάτω. Πάντα υπάρχει διέξοδος στα τραγούδια μας.

Στον άνθρωπο αυτόν, που περιγράφουν τα κομμάτια, ακόμη κι όταν είναι εγκλωβισμένος, τα τραγούδια του «τάζουν» μία λύτρωση.

Τα παιδιά σου, η αλήθεια είναι, δεν τα «ξεχωρίζεις». Ακούγοντας, όμως, το νέο σας άλμπουμ, στάθηκα στο «Εκατοστό» και σκέφτηκα ότι αυτό το τραγούδι είναι η Νατάσσα. Ένιωσα ότι πρόκειται για στίχους, που σε εκφράζουν απόλυτα ως άνθρωπο.

Δεν νομίζω ότι το ‘χω πει ποτέ… Με τον Γεράσιμο είμαστε κολλητοί φίλοι, αδέρφια και συνεργάτες, 19 χρόνια τώρα. Δεν τον είχα δει όλα αυτά τα χρόνια να γράφει ποτέ. Δεν είχα δει πώς είναι την ώρα που γράφει.

Το «Εκατοστό» και το «Κοίτα Με» τα έγραψε, στην κυριολεξία, μέσα σε 5 λεπτά μπροστά μας και τα δύο. Μπροστά μας!

Για το «Εκατοστό», οι στίχοι ήταν άλλοι. Μου άρεσαν πάρα πολύ, αλλά ο Θέμης… Δεν του κάθονταν πολύ καλά. Μέχρι να κάνω το demo, να τραγουδήσω την «Άλλη Μια διαδρομή» -αυτός ήταν πίσω στον καναπέ, μάσαγε τη γλώσσα του. Γιατί πάντα, όταν γράφει και σκέφτεται, μασάει τη γλώσσα του… Και έγραψε το «Εκατοστό».

Νομίζω, ξεκάθαρα, αντιπροσωπεύει εμένα, αλλά και όλη τη σχέση μας. Αυτό είμαστε εμείς! Όλες οι πεποιθήσεις και τα πιστεύω μας καταγράφονται μέσα στο τραγούδι. Αυτό ψάχνουμε, αυτό είμαστε, αυτό θέλουμε να κάνουμε. Γι΄ αυτό, άλλωστε, είναι και το τραγούδι, στο οποίο συναντιόμαστε και στο τραπέζι στο video clip.

Το «συναυλιακό» αεράκι, το πεθυμήσαμε αδιαπραγμάτευτα όλοι -συντελεστές και θεατές. Πώς βίωσες τις εμφανίσεις σου μέσω live streaming, εν μέσω πανδημίας; Όπου δεν υπήρχε η αλληλεπίδραση, η οπτική επαφή και το ζωντανό χειροκρότημα;

Μετά από την ιδιαίτερη συναυλία στο «Σταύρος Νιάρχος», μου ήταν πολύ αμήχανο να χαιρετάω μία οθόνη… Δεν μπορώ να το κάνω, δεν έχω εκπαιδευτεί για αυτό και επειδή εγώ γενικά είμαι λίγο δύσκολη στις αλλαγές -είμαι άνθρωπος της ρουτίνας, με την καλή έννοια- μου παίρνει λίγο χρόνο να αφομοιώσω το καινούριο.

Το ότι έπρεπε να πω «καλησπέρα» -την οποία στο live streaming δεν είπα- αυτό με οδήγησε, όταν το φτιάξαμε, να στήσουμε την «Εποχή Του Θερισμού» σαν ένα μεγάλο video clip, που θα προετοιμάζει το κοινό μας για αυτό που θα συμβεί ζωντανά.

Θεώρησα ότι, με αυτόν τον τρόπο, θα δείχναμε σε τί φάση ήμασταν, ηχητική και μουσική, και «κλείναμε το μάτι» σε αυτό που ελπίζαμε να έρθει το καλοκαίρι… Και ήρθε! 

Γιατί αυτό, που γίνεται φέτος στις συναυλίες, δεν ξέρω πόσα χρόνια έχω να το ζήσω…

Πώς αντιλαμβάνεσαι την ενέργεια του κόσμου, ούσα πια πάνω στη σκηνή;;

Η φετινή κατάσταση έχει πολλά επίπεδα. Πρώτον, είχαμε πάρα πολύ καιρό να παίξουμε. Ήμασταν τρελαμένοι και είχαμε απίστευτη λαχτάρα και αδημονία. Οπότε το ένα είναι αυτό είχαμε μία ενέργεια, θέλαμε πολύ να ξεδώσουμε. Αλλά αυτό, ξέρεις, εξαντλείται στην πρώτη συναυλία. Αυτά, που σε κρατούν στα επόμενα, δεν είναι ότι δεν έπαιξες έναν χρόνο –γιατί αν δεν έχεις παίξει έναν χρόνο και παίξεις μία φορά, έχεις ξεκινήσει να παίζεις. Φοβόμουνα τι θα γίνει στο πρώτο live, με το που πέρασαν τα τρία πρώτα τραγούδια ήταν σαν μην έχω σταματήσει μία μέρα.

Το δεύτερο επίπεδο είναι ότι είχαμε να παρουσιάσουμε μία καινούρια δουλειά. Άρα πολύ μεγάλη χαρά και πολύ «καύλα» για το καινούριο σου υλικό, το οποίο –για ‘μένα παίζει πολύ μεγάλο ρόλο- το λατρεύει η ορχήστρα. Η ομάδα το γουστάρει πολύ και δίνει στον ήχο μας ένα κλικ παραπάνω ορμή. Πάντα τους άρεσαν αυτά, που κάνουμε, αλλά τώρα είναι σαν να παίζει ο καθένας με το project του. Τόσο πολύ το γουστάρουν! Και αυτό δίνει ένα παραπάνω κλικ στον ήχο.

Και το τρίτο, το πιο σημαντικό, είναι η απήχηση που έχει αυτή η συναυλία και αυτός ο δίσκος. Και μπορώ να σου πω ότι το έχουμε ζήσει μόνον άλλη μία φορά τόσο έντονα, όταν βγήκαν οι «Μέρες του Φωτός». Δηλαδή, είναι σαν να κάναμε -χωρίς να έχουμε ποτέ φύγει  από τη σκηνή ή να έχουμε σταματήσει να παίζουμε ή να δημιουργούμε- μία καινούρια έναρξη.

«Οι Μέρες του Φωτός» είναι ο δίσκος, που μας γνώρισε στο ευρύ κοινό. Μας έβαλαν στον χάρτη, πια, σταθερά. Ήταν οι πρώτες μας sold out συναυλίες.

Με την «Εποχή Του Θερισμού», 10 χρόνια σχεδόν μετά , ήταν σαν να ξανανοίξαμε μία άλλη πόρτα.

Για μία ακόμη φορά, η μελωδία του Θέμη έντυσε τους στίχους του Γεράσιμου και, μέσω της φωνής σου, ταξίδεψαν στα αυτιά μας ηχηρά μηνύματα και μπόλιασαν στην ψυχή μας πλήθος συναισθημάτων.

Ο δίσκος έχει δύο αισθήσεις. Το ρεαλιστικό, την πραγματικότητα, αλλά και το όταν είσαι συνεπής στον εαυτό σου, στις αξίες σου, στην αγάπη σου για τους ανθρώπους, τουλάχιστον καταφέρνεις να φτιάξεις έναν κύκλο, που σε στηρίζει τις δύσκολες στιγμές.

Αυτό που μας έχει αφήσει αυτή η εποχή είναι ότι φτιάξαμε την ασπίδα μας και το δίχτυ ασφαλείας μας μέσα από τους ανθρώπους, τις σχέσεις και τις ιστορίες μας. Παράλληλα, μας έχει αφήσει και την πικρία ότι βλέπουμε τα πράγματα να γίνονται όλο και χειρότερα.

Νατάσσα, λείψατε στο κοινό σας! Οι Θεσσαλονικείς θα έχουν την ευκαιρία να σας απολαύσουν την Τετάρτη, 01 Σεπτεμβρίου, στο Φράγμα της Θέρμης. Βάλε μας, λίγο, στο κλίμα της επιστροφής αυτής.

Αυτή η παράσταση δεν περιλαμβάνει μόνο τα τραγούδια του δίσκου. Περικλείει όλο το φάσμα του ρεπερτορίου, έχει τα τραγούδια, που αγαπάτε και αγαπάμε κι εμείς. Απλά είναι όλα ντυμένα, και η σκηνική αίσθηση, με τα ρούχα του «Θερισμού».

Ξαναγεννήθηκαν τα τραγούδια, τα αγαπημένα μας και τα αγαπημένα σας, μέσα από αυτό το πρίσμα· μέσα από αυτή την αισθητική και φέρουν άλλο συναίσθημα. Έχουν φωτιστεί διαφορετικά στοιχεία, θεωρώ, στα τραγούδια. Δηλαδή, το «Εν Λευκώ», κατά τη γνώμη μου, είναι ένα πολύ διαφορετικό «Εν Λευκώ» είναι διαφορετικά εναρμονισμένο.

Θεωρώ είναι ένα πολύ compact, αισθητικά και ενεργειακά, live. Είναι σαν όλα αυτά τα τραγούδια να γράφτηκαν και να ανήκουν μέσα στην «Εποχή Του Θερισμού». Σαν να είναι όλα ένας δίσκος… Και η «Βαβέλ» και το «Κοίτα εγώ», είναι σαν όλα αυτά να γράφτηκαν σήμερα και στο πλαίσιο αυτού του άλμπουμ.

Είμαι ενθουσιασμένη για το live, που κάνουμε φέτος!

Και από ΄σένα, απαιτώ την αλήθεια, χωρίς, σαφώς να αδικήσουμε τους υπόλοιπους: Είναι, όντως, το κοινό σας τόσο ζωντανό και θερμό;

Ναι! Δεν το συζητάω και περηφανεύομαι για αυτό και καμαρώνω, γιατί είναι μεγάλη τύχη να βρίσκει ο καλλιτέχνης το κοινό, που επιθυμεί. Κι αν θες και τη γνώμη μου, το κοινό που του αναλογεί και του αντιστοιχεί. Εγώ θεωρώ ότι το δικό μας κοινό –και για αυτό το σχολιάζουνε όλοι- έχει μία πολύ ιδιαίτερη ταυτότητα. Και νομίζω είναι άνθρωποι, που έχουμε αναπτύξει -μέσα από τα τραγούδια- προσωπική σχέση.

Όταν βγαίνω να παίξω, δεν βγαίνω να παίξω σε έναν κόσμο που έχω την αίσθηση ότι δεν τον ξέρω. Βγαίνω σε έναν κόσμο, που τον ξέρω πάρα πολύ καλά. Ξέρω τι σκέφτεται, πώς αντιλαμβάνεται τις καταστάσεις.

Γι΄ αυτό και πολλές φορές μου λένε: «Ρε ‘συ, βγαίνεις και λες ό, τι σκέφτεσαι στον κόσμο και δεν σκέφτεσαι μήπως έχεις αντιδράσεις»… Δεν είχα ποτέ στη ζωή μου καμία αντίδραση, γιατί δεν εκτίθεμαι όταν τοποθετούμαι στο κοινό μου. Λέω κάτι, που και οι ίδιοι το σκέφτονται, το μεγαλύτερο μέρος τουλάχιστον.

Παίζω για την φάρα μας! Αναγνωρίζω το κοινό μου. Ξέρω ότι αυτά τα άτομα έχουν τις ίδιες αγωνίες -γιατί αν δεν είχαμε τις ίδιες αγωνίες, δεν θα άκουγαν τη μουσική μας. Δεν θα την ακολουθούσαν πιστά… Δεν θα περνούσαν τόσα χρόνια και θα είχε μείνει αναλλοίωτη αυτή η σχέση, η σπίθα, η αγάπη, το πάθος…

Επιμέλεια: Δέσποινα Δαϊλιάνη

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ

- Advertisment -
- Advertisment -

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Σήμερα γιορτάζει το… μπικίνι

Ήταν 5 Ιουλίου του 1946 όταν ο Γάλλος μηχανικός Λουί Ρεάρ, παρουσίασε το πρώτο σύγχρονο μπικίνι στην ιστορία.

Νέος «Τειρεσίας»: Έρχεται για να «φακελώνει» τα χρέη πολιτών και επιχειρήσεων προς το Δημόσιο

Σε φάση σχεδιασμού από τις αρμόδιες υπήρεσιες του υπουργείου Οικονομικών βρίσκεται ο νέος «Τειρεσίας». Στόχος είναι να καταγράφει...

Μόνο σύσταση για τη χρήση μάσκας – Δεν εμπνέει ανησυχία η αύξηση των κρουσμάτων στις τουριστικές περιοχές

«Η χρήση μάσκας είναι υποχρεωτική. Σε ένα μεγάλο βαθμό χρησιμοποιείται στα μέσα μαζικής μεταφοράς» δήλωσε ο Μάριος Θεμιστοκλέους, γενικός γραμματέας Πρωτοβάθμιας Φροντίδας...

“Επώνυμο” σφυρί 10 ακινήτων στην περιοχή των Σφαγείων της Θεσσαλονίκης

Στη δίνη των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών έχουν βρεθεί μια σειρά από ακίνητα σε κεντρικά σημεία της Θεσσαλονίκης Ανήκουν στον πρόεδρο...