Οι σχέσεις τους ξεκινάνε από τα μαθητικά τους χρόνια καθώς πηγαίνανε στο ίδιο σχολείο.
Σε μια εποχή που στο Βύρωνα όποιος άκουγε hip – hop ήταν δαχτυλοδυχτούμενος, ήταν λογικό ότι οι ακροατές αυτής της μουσικής ξεχώριζαν και ήταν εύκολο να έρθουν σε επαφή μεταξύ τους. Έτσι, όταν βρέθηκαν να παίζουν μαζί σε ένα γήπεδο μπάσκετ της γειτονιάς, γνωρίστηκαν, συζήτησαν, αντάλλαξαν μουσική, στίχους, ιδέες και έτσι ξεκινήσανε. Οπότε, το φθινόπωρο του 1993, στα στενά του Βύρωνα στην Αθήνα, δημιουργήθηκαν οι Razastarr.
Ο «γρίφος» του ονόματός τους δεν έχει ξεκάθαρη λύση. Το όνομα προέκυψε όταν ήταν στη Freestyle Productions και σήμαινε «ένα αστέρι από τη φυλή του ουρανού». Όμως, κατά καιρούς η σημασία αλλάζει, ανάλογα με εκείνον που καλείται να τους «μεταφράσει». Τα μέλη του συγκροτήματος ήταν ο Ανδρέας – Οδυσσέας Τσιαμπόκαλος ο οποίος είναι αδερφός της Γιολάντα (Sadahzinia), ο Νικόλας Καριμάλης και ο Θωμάς Σπυρόπουλος, ο οποίος μετά την πρώτη επίσημη κυκλοφορία του γκρουπ, αποχώρησε.
Οι Razastarr αποτελούσαν και αυτοί ένα από τα πρωτοπόρα συγκροτήματα στην ελληνική Hip – Hop σκηνή της εποχής. Αυτό που τους ξεχώρισε ήταν ο ιδιαίτερος τρόπος ραπαρίσματος, ο οποίος έμοιαζε με απαγγελία πάνω σε ιδιαίτερες μουσικές συνθέσεις με σκοπό η μουσική τους να φτάνει σε πολλά και διαφορετικά ακροατήρια. Αυτές οι μουσικές είχαν επιρροές από διάφορα είδη μουσικής όπως reggae, ελληνική παραδοσιακή μουσική, funk, soul, jazz, έχοντας όμως πάντα σαν βάση το rap. Άλλο ένα στοιχείο που προκαλεί αίσθηση στο group είναι ότι παρόλο που έχουν πάνω από 20ετία στην ελληνική σκηνή, δεν συμμετείχαν ποτέ σε καμία από τις κόντρες που δημιουργήθηκαν μεταξύ των συγκροτημάτων, δίνοντας βάση μόνο στην αγάπη τους για την μουσική. Συγκεκριμένα, κυκλοφόρησαν το 1999 στο άλμπουμ «Το Κελί» το κομμάτι «Μάθε πρώτα να μιλάς» το οποίο είχε battle ύφος, αλλά επειδή όξυνε στις τότε κόντρες αποφάσισαν να μην το παίξουν ξανά σε Live.
Επί προσθέτως, σημαντικό γεγονός στην εξέλιξη του συγκροτήματος αποτέλεσε ότι δεν άλλαξαν στο πέρασμα του χρόνου αλλά και στην μεταβολή των συνθηκών τον τρόπο γραφής τους και το περιεχόμενο των στίχων τους. Αυτό που ήθελαν να εκφράσουν πάντα, είναι ένας ύμνος στην ζωή, στο μεγαλείο της φύσης και πόσο ασήμαντοι είμαστε μπροστά της. Δεν έγραφαν ποτέ καταθλιπτικά και είχαν ως σκοπό να εστιάζουν στην ενέργεια όσων αξίζουν, να κινητοποιούν και να ενεργοποιούν τους φανς ώστε να μην γίνονται δημοδιδάσκαλοι. Για αυτούς η μουσική αποτελούσε πάντα ένα διάλογο με το κοινό.
Το 1994 μέσω του Πρύτανη των Ημισκουμπριών ήρθαν σε επαφή με την Freestyle Productions. Το πρώτο τους demo με τίτλο «Ένα Αστέρι από τη Φυλή του Ουρανού» είχε προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει μέσω της Freestyle Productions, αλλά λόγω διαφωνιών έμεινε ακυκλοφόρητο. Εν τέλει, κάνοντας απλά μερικές συνεργασίες αποχώρησα από την Freestyle Productions και ήρθαν σε συμφωνία με την FM Records. Μέσω αυτής κυκλοφόρησαν το 1998 τον πρώτο τους επίσημο δίσκο με τίτλο «Όπως λιώνει το κερί», καθώς και ένα ακόμα album και ένα EP το 1999 με τίτλο «Τα πιο όμορφα όνειρα είναι ανώνυμα» και «Το κελί» αντίστοιχα.
Μετά την αποχώρηση τους από την FM Records το συγκρότημα αποστασιοποιήθηκε και κυκλοφόρησαν κάποιες συνεργασίες και κάποια προσωπικά album. Πιο συγκεκριμένα, το 2005, ο Οδυσσέας κυκλοφορεί το album «Από το μηδέν στο είμαι» και το 2007, ο Νικόλας κυκλοφορεί τον δίσκο «Εν χρόνω». Μετά από πέντε χρόνια, το 2012, ο Νικόλας επιστρέφει με το EP «Πολιτικοί στοχασμοί», ενώ το 2013, επιστρέφει και ο Οδυσσέας με τον δίσκο «Not for sale pt.1». Το 2014, δεκατέσσερα χρόνια μετά την τελευταία τους κοινή κυκλοφορία, επιστρέφουν ανακοινώνοντας ότι θα κυκλοφορήσουν ένα νέο άλμπουμ, το οποίο έφτασε στα αυτιά των ακροατών το 2016 με τίτλο «Αφού σκοτώσω τη δίψα μου» και αποτελούνταν από δώδεκα κομμάτια και τέσσερα video clip. Μέχρι σήμερα έχει κυκλοφορήσει άλλο ένα προσωπικό άλμπουμ του Οδυσσέα, το 2020, με τίτλο «Άπατη γη».
Την «άδοξη λήξη» του συγκροτήματος έφερε η μαύρη μέρα της 23ης Αυγούστου του 2021, όπου ο Οδυσσέας «έφυγε» άδικα από την ζωή παρασυρόμενος από ένα αυτοκίνητο που τον χτύπησε και τον εγκατέλειψε, ενώ ήταν πεζός. Το γεγονός συγκλόνισε όλη την Hip – Hop κοινότητα αλλά κρατάμε «ζωντανή» την μνήμη του μέσα από την μουσική κληρονομιά του που μεγάλωσε και θα μεγαλώσει γενιές και γενιές.
