4 πράγματα που καλλιεργούν και χτίζουν μια ουσιαστική σχέση μεταξύ νονού και παιδιού.
1. Η σταθερή παρουσία
Ο νονός, (θα πρέπει να) γίνεται νονός, για να σταθεί δίπλα από το παιδί που βάφτισε περισσότερο από δυο, τρεις φορές το χρόνο. Γίνεται νονός και παράλληλα πνευματικός του γονιός. Ένας γονιός που θα το “αναθρέψει” με αγάπη και αφοσίωση που θα νοιάζεται και θα συμμετέχει ουσιαστικά σε όλες τις σημαντικές στιγμές της ζωής του. Ο νονός είναι μέρος της “οικογένειας” και όχι ένας απλός επισκέπτης στο σπίτι. Είναι ένα από τα σημαντικότερα πρόσωπα αναφοράς του παιδιού στη ζωή. Είναι εκείνο το άτομο που δεν σ’ έχει γεννήσει αλλά πονάει μαζί σου όταν πονάς και χαίρεται όταν χαίρεσαι. Γι’ αυτό και ο σωστός νονός είναι εκεί, πάντα.
2. Ο ποιοτικός χρόνος που περνάτε μαζί
Από τις σημαντικότερες – αν όχι η σημαντικότερη – προϋπόθεση για κάθε ουσιαστική σχέση. Και πώς μπορεί να συμβεί αυτό; Με το να γίνεις ο νονός και η νονά που κάθε παιδί θα ήθελε. Να συμβουλεύεις, αλλά και να παίζεις, να προστατεύεις αλλά και να γελάς με το παιδί. Να οργανώνεις πράγματα που μπορείτε να κάνετε οι δυο σας, ανάλογα την ηλικία του παιδιού.
Να πάτε μαζί σε μια παιδική χαρά, σε ένα μουσείο, σε μια παράσταση, ένα παιδικό πάρτι.
Και αργότερα, όταν τα χρόνια περάσουν μπορεί να είσαι εσύ το άτομο με το οποίο θα κάνει την πρώτη του έξοδο, θα ακούσεις εσύ πρώτος για τους φίλους, τα καρδιοχτύπια του, τα όνειρά του και τους προβληματισμούς του. Θα είσαι τόσο τυχερός αν καταφέρεις να χτίσεις μια τέτοια, μοναδική σχέση με το βαφτιστήρι σου.
3. Η αμφίδρομη φροντίδα και αγάπη
Είναι γεγονός ότι στη σχέση μεταξύ νονού – παιδιού, εστιάζουμε πιο συχνά στον νονό και στην νονά. Οι σχέσεις όμως, δεν στηρίζονται ποτέ μόνο στη μία πλευρά, χρειάζονται πάντα δύο. Δεν είναι μόνο ο νονός αυτός που θα πρέπει να φροντίσει για την αγάπη, τα δώρα, τον ποιοτικό χρόνο και όλα εκείνα που δομούν μια ουσιαστική σχέση και επικοινωνία. Πρέπει και το παιδί απ’ την πλευρά του – πάντα με την βοήθειά μας και την βοήθεια και του νονού, να φροντίζει τη σχέση και να δείχνει και την δική του αγάπη με λόγια και πράξεις.
4. Οι κοινές αναμνήσεις
Το πιο σημαντικό απ’ όλα τα καθήκοντα που θα αναλάβεις ως πνευματικός γονέας είναι η παρουσία σου στις σημαντικές στιγμές της ζωής του παιδιού. Να είσαι εκεί στα πρώτα του βήματα, εκεί στην πρώτη του μέρα στο σχολείο, δίπλα του στο πρώτο του ποίημα ή πολύ αργότερα, η τελετή αποφοίτησης από το Πανεπιστήμιο. Είναι σημαντικό όταν το παιδί ξεφυλλίζει το άλμπουμ της ζωής του, να είσαι εκεί – γιατί είναι τόσο όμορφο να θυμάται ότι ο νονός και η νονά του βρίσκονταν πάντα πλάι του. Έτσι, μεγαλώνοντας, στις συναντήσεις σας θα μπορείτε να λέτε συχνά «Θυμάσαι τότε που…» – και θα θυμάστε και οι δύο. Αν το καλοσκεφτείτε, ίσως να μην υπάρχει τίποτα πιο ανεκτίμητο από αυτό.
