Γνώρισα το Σόλωνα στην αγορά της Μυτιλήνης. Ήταν έξω από το ψαράδικο και έκανε τις συνεννοήσεις με τον ψαρά για να του ετοιμάσει παπαλίνα. Τον ήξερα ως μουσικό, θαύμαζα τη φωνητική του δεξιοτεχνία και θεώρησα ευκαιρία να τον γνωρίσω.
Ωστόσο ήρθε κ μου μίλησε εκείνος πρώτος. Με πέρασε για ένα γνωστό του μουσικό από τη Θεσσαλονίκη. Μου πρότεινε να πάμε για καφέ μέχρι να ετοιμαστεί η παπαλίνα του. Καθίσαμε σε ένα παραδοσιακό καφενείο και συζητήσαμε αρκετή ώρα για μουσική κυρίως, αλλά και για τις ζωές μας.
Μάλιστα, επειδή είδε το ενδιαφέρον μου για τη μουσική παράδοση της Λέσβου, πήγαμε και σε ένα άλλο καφενείο, για να μου γνωρίσει κάποιους παραδοσιακούς οργανοπαίκτες του νησιού. Αρχίσαμε τα ούζα, η ώρα πέρασε και η παπαλίνα ήταν έτοιμη. Με κάλεσε σπίτι του για να μου κάνει το τραπέζι. Αφού πήραμε την παπαλινα για μεζέ, ανεβήκαμε με το ταξί ως το Καγιάννι, όπου έμενε ο Σόλων.
Το σπίτι του με εντυπωσίασε. Φτιαγμένο από πέτρα στο μεγαλύτερο μέρος του, από τα χέρια του ίδιου. Ο Σόλων για το μεροκάματο δούλευε την πέτρα. Θυμάμαι επίσης ότι το σπίτι του ήταν γεμάτο με οικογενειακά κειμήλια και φωτογραφίες. Εκεί μου έδειξε και τη στολή του παππού του, την οποία και κάποιες φορές έβαζε όταν τραγουδούσε.
Μου έκανε εντύπωση ότι ήδη είχε μαγειρέψει από το πρωί και άλλα δύο φαγητά, λες και περίμενε κόσμο, ενώ έμενε μόνος του. Μου εξήγησε ότι μαγειρεύει παραπάνω γιατί πήγαινε φαγητό καθημερινά και σε δύο γειτόνισες του προχωρημένης ηλικίας και με κινητικά προβλήματα. Αφού λοιπόν πήγε το φαγητό στις γειτόνισσες, επέστρεψε και καθίσαμε να φάμε και εμείς.
Ο Σόλωνας είχε ρίξει πολλή δουλειά και στο κτήμα μέσα στο οποίο βρίσκονταν το σπίτι του. Ήταν ουσιαστικά αυτόνομος, αφού καλλιεργούσε σχεδόν τα πάντα, ενώ είχε και κάποια ζώα.
Όλα αυτά μου είχαν κάνει μεγάλη εντύπωση, μαζί με τη γενναιοδωρία του. Πλέον είχα περισσότερους λόγους να τον θαυμάζω, πέρα από τη φωνητική του δεξιοτεχνία.
Τον ρώτησα πως γίνεται να είναι τόσο καλός σε πολλά πράγματα. Άριστος τεχνίτης στην πέτρα, φοβερός τραγουδιστής και γνώστης της μουσικής παράδοσης του τόπου του και ταυτόχρονα εξαιρετικός μάγειρας. Μου είπε ότι “το παν είναι η αγάπη για τον άνθρωπο. Αν το κίνητρο σου είναι η αγάπη για τον άνθρωπο, μπορείς να είσαι καλός με ότι καταπιανεσαι”.
Με γέμισε δύο σακούλες πράγματα από το κτήμα του πριν φύγω και με ξεπροβόδισε. Έφυγα από το σπίτι του με τρόφιμα για μια εβδομάδα, αλλά περισσότερο από όλα χορτάτος που γνώρισα έναν αυθεντικό καλλιτέχνη με πηγαία ανθρωπιά.
Η αδερφή μου την εποχή εκείνη σπούδαζε στη Μυτιλήνη, οπότε γνωρίσαμε το Σόλωνα οικογενειακώς. Τον συναντούσα κάθε φορά που επισκεπτόμουν τη Μυτιλήνη. Θυμάμαι να έρχεται στο ”Μπρίκι” με τις ελίτσες του στην τσέπη, γιατί το συγκεκριμένο μπαρ σέρβιρε μόνο ξηρούς καρπούς με το ποτό.
Όποτε έρχονταν στη Θεσσαλονίκη για να τραγουδήσει στην ”Πριγκηπέσσα”, ήταν ευκαιρία να βγούμε οικογενειακώς για να πάμε να τον δούμε και να τον ακούσουμε.
Λαϊκός, αυθεντικός, με ρίζες σε μιαν άλλη εποχή, που οργανικά και με απλότητα την πρόβαλε στο σήμερα.
Καλό ταξίδι Σόλωνα.
