Τον τελευταίο χρόνο, οι πυλώνες του εξωτερικού οικοσυστήματός της Ρωσίας δέχθηκαν πολλαπλά πλήγματα.
Πριν από ένα χρόνο, η πτώση του Σύρου ηγέτη Μπασάρ αλ Άσαντ στέρησε από τη Μόσχα τον σημαντικότερο πελάτη της στον αραβικό κόσμο και έναν κεντρικό κόμβο της περιφερειακής προβολής ισχύος της.
Λίγους μήνες αργότερα, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ βομβάρδισαν το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, ενός άλλου βασικού συμμάχου της Ρωσίας και σημαντικού προμηθευτή μη επανδρωμένων αεροσκαφών για την επίθεση των δυνάμεων της Μόσχας στην Ουκρανία.
Η σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο της Βενεζουέλας από τις ΗΠΑ στις αρχές Ιανουαρίου αποκάλυψε περαιτέρω την ευθραυστότητα του δικτύου εταίρων της Ρωσίας.
Και πιο πρόσφατα, οι μεγάλες διαμαρτυρίες που συγκλόνισαν το Ιράν, απειλώντας την επιβίωση της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Πώς αντέδρασε; Αρχικά σιωπώντας κι έπειτα δηλώνοντας την πρόθεση του Ρώσου προέδρου να προωθήσει τον εποικοδομητικό διάλογο για την άμβλυνση των εντάσεων γύρω από το Ιράν.
«Σιγή ιχθύος από τη Μόσχα»
Όπως έχει αποκαλύψει ο ίδιος ο Βλαντίμιρ Πούτιν, η πιο σημαντική στιγμή του στα μαθήματα γεωπολιτικής ήρθε μέσω ενός τηλεφωνήματος. Ήταν Δεκέμβριος του 1989. Το Τείχος του Βερολίνου μόλις είχε πέσει και οι διαμαρτυρίες σάρωναν τις περισσότερες από τις υποστηριζόμενες από τη Σοβιετική Ένωση κυβερνήσεις στην Ανατολική Ευρώπη.
Ο Πούτιν ήταν τότε Σοβιετικός κατάσκοπος στην Δρέσδη και κρυβόταν σε κτίριο της KGB στην πόλη καθώς μια ομάδα διαδηλωτών πλησίαζε, απαιτώντας να εισέλθει στο χώρο. Μπροστά σε αυτά τα γεγονότα, ο Πούτιν σήκωσε το τηλέφωνο και κάλεσε την τοπική βάση του Σοβιετικού Στρατού για να ζητήσει ενισχύσεις.
«Σιγή ιχθύος από τη Μόσχα». Το Κρεμλίνο δεν θα ενέκρινε την ανάπτυξη στρατευμάτων. Η απάντηση άφησε άναυδο τον Πούτιν, όπως αποκάλυψε αργότερα μιλώντας στον βιογράφο του. «Μια παράλυση εξουσίας», είπε χαρκακτηριστικά, που είχε επιτρέψει στη σοβιετική αυτοκρατορία να καταρρεύσει.
Εκτός από το καταδικάσει, στην καλύτερη, αυτά τα επεισόδια ως παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου -ένα σύνολο κανόνων που ο ίδιος ο Πούτιν έχει επίσης παραβιάσει στην Ουκρανία- το Κρεμλίνο δεν έστειλε στρατιωτική βοήθεια στους συμμάχους του, παρατηρεί το Gzero Media αναφέροντας πως υπάρχουν τρεις λόγοι που εξηγούν την στάση της Μόσχας:
- Καταρχάς, η Ρωσία είναι απορροφημένη στην σύγκρουση με την Ουκρανία. Ο πόλεμος θα εισέλθει στον πέμπτο χρόνο του φέτος και, παρόλο που ο ρωσικός στρατός συνεχίζει αργά να προελαύνει στην ανατολική Ουκρανία, η σύγκρουση – που είναι η πιο θανατηφόρα και δαπανηρή της Μόσχας από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο – απαιτεί πολύ ανθρώπινο δυναμικό, πολλή προσοχή και πολλούς πόρους.
- Αυτό, με τη σειρά του, σημαίνει ότι ο Πούτιν δεν έχει πολλά περιθώρια κινήσεων και καλείται να επιλέξει ποιες μάχες θα δώσει. Σε αντίθεση με το σοβιετικό μπλοκ, οι σημερινές ρωσικές συμμαχίες με χώρες όπως το Ιράν, η Συρία ή η Βενεζουέλα είναι πιο χαλαρές και πιο ευκαιριακές.
Έτσι, ενώ ο Πούτιν είναι πρόθυμος να δεχθεί την τεράστια πίεση προκειμένου να διατηρήσει τον έλεγχο της Ουκρανίας, τον οποίο θεωρεί απαραίτητο, δεν βλέπει τον λόγο να κινητοποιηθεί για τρίτους, μακρινούς εταίρους, ειδικά αν αυτό θα τον έθετε σε άμεση σύγκρουση με τις ΗΠΑ ή άλλους σημαντικούς εταίρους όπως το Ισραήλ και τα αραβικά κράτη.
Η Ουάσιγκτον, άλλωστε, δεν είναι απλώς μια ανώτερη στρατιωτική δύναμη, είναι επίσης ο βασικός παράγοντας που κινεί τις διαπραγματεύσεις για την Ουκρανία. Επομένως, ευελπιστεί σε καλύτερους όρους για την Μόσχα.
- Ταυτόχρονα, ο Πούτιν βλέπει μια ευκαιρία σε όλα αυτά.
Με την αμερικανική επιχείρηση στη Βενεζουέλα, ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ μας βάζει σε ένα νέο κόσμο όπου οι κανόνες δεν τηρούνται με απόλυτο τρόπο. «Οι διαλέξεις για το διεθνές δίκαιο, τη δημοκρατία και τις κοινές αξίες έχουν εξαφανιστεί και την θέση τους έχουν πάρει η δύναμη της ισχύς και οι σφαίρες επιρροής. Πρόκειται για ένα πιο βάναυσα ειλικρινές – ή ειλικρινά βάναυσο – σύστημα που διέπεται, όπως το έθεσε πρόσφατα ο ίδιος ο σύμβουλος του Τραμπ, Στίβεν Μίλερ, από τον ”σιδερένιο νόμο” της εξουσίας», αναφέρει το Gzero Media.
«Αυτός είναι ένας κόσμος με τον οποίο ο Πούτιν πιθανότατα μπορεί να ζήσει. Άλλωστε, έχει από καιρό εκφραστεί έντονα για τα δύο μέτρα και δύο σταθμά της Δύσης σχετικά με τη δημοκρατία και την κυριαρχία. Ο Ρώσος πρόεδρος υποστηρίζει ότι η Ουκρανία βρίσκεται στη σφαίρα επιρροής της Μόσχας με ένα τρόπο που και ο Τραμπ θεωρεί τη Βενεζουέλα (και τον Παναμά και τον Καναδά και τη Γροιλανδία, άλλωστε) ότι βρίσκονται στη σφαίρα επιρροής της Ουάσιγκτον», συνεχίζει σημειώνοντας πως για τον Πούτιν αυτές τις μέρες ένα συγκεκριμένο είδος σιωπής είναι… χρυσός.
naftemporiki.gr/
