Τι θα συνέβαινε αν η Ρωσία δοκίμαζε τις αντοχές της Δύσης με μια αστραπιαία κίνηση στη Βαλτική; Το σενάριο αυτό δοκιμάστηκε σε πολεμική άσκηση. Τα αποτελέσματα ήταν απογοητευτικά: η Ευρώπη παρέλυσε.
Την εικονική εισβολή αποκαλύπτει στο Foreign Policy ο Φραντς-Στέφαν Γκάντι. Ο Γκάντι, ερευνητής του Διεθνούς Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών, ανέλαβε τον ρόλο του Ρώσου αρχηγού επιτελείου στην προσομοίωση και νίκησε τη Συμμαχία. Αφορμή αποτελεί η τρέχουσα τροπή του πολέμου, όπου η Ουκρανία σταθεροποιεί το μέτωπο και η ρωσική εαρινή επίθεση έχει περιέλθει σε αδιέξοδο.
Η ψευδαίσθηση της εκεχειρίας
Αν ο πόλεμος οδηγηθεί σε εκεχειρία στα τέλη του έτους ή το 2027, οι ευρωπαϊκές στρατιωτικές ικανότητες θα βρίσκονται στο πιο αδύναμο σημείο τους έναντι μιας Ρωσίας που θα διαθέτει στρατό αυξημένο σε μέγεθος, με πέντε χρόνια πολεμικής εμπειρίας και τεράστιο πλεονέκτημα στα πλήγματα από απόσταση.
Για τον Βλαντιμίρ Πούτιν, κάθε γεωπολιτικό πρόβλημα μοιάζει με καρφί που μπορεί να λύσει μόνο με το «σφυρί» του πολέμου.
Η προσομοίωση που παρέλυσε το Βερολίνο
Στην άσκηση (Δεκέμβριος 2025) στο Πανεπιστήμιο Χέλμουτ Σμιτ του Αμβούργου, η εστίαση ήταν στην πολιτική λήψη αποφάσεων.
Η ρωσική επικράτηση βασίστηκε σε τρία πλεονεκτήματα:
Ταχύτητα: Η Ρωσία έχει ήδη στρατεύματα στα σύνορα της Βαλτικής, ενώ το ΝΑΤΟ χρειάζεται ημέρες ή εβδομάδες για ενισχύσεις.
Τετελεσμένα: Η Μόσχα μπορεί να καταλάβει εδάφη προτού οργανωθεί οποιαδήποτε αντεπίθεση.
Πυρηνική απειλή: Ο φόβος μιας πυρηνικής κλιμάκωσης αποτρέπει τη Δύση από το να απαντήσει. Οι Γερμανοί ηγέτες αποφεύγουν να απαντήσουν ευθέως αν θα ρίσκαραν πυρηνικό πόλεμο για μια χώρα της Βαλτικής.
Κρατώντας τις ΗΠΑ εκτός σύγκρουσης για 48 ώρες
Το σενάριο ξεκινά στα τέλη Οκτωβρίου 2026, μετά από εκεχειρία στην Ουκρανία. Η Μόσχα προτείνει οικονομική συνεργασία στη Γερμανία, αλλά ταυτόχρονα απειλεί τη Βαλτική με πρόσχημα μια «ανθρωπιστική κρίση» στο Καλίνινγκραντ.
Υπό το πρόσχημα ασκήσεων, η Ρωσία αναπτύσσει τέσσερις στρατιές σε Λευκορωσία και Καλίνινγκραντ, στήνοντας μια μέγγενη που καθηλώνει το ΝΑΤΟ σε Εσθονία και Λετονία και θωρακίζει τα πλευρά της έναντι της Πολωνίας.
Η στρατηγική είχε έναν στόχο: να καταστρέψουν την αξιοπιστία του ΝΑΤΟ, με τις ΗΠΑ να μένουν εκτός σύγκρουσης για 48 ώρες
Ακολουθώντας τη γραμμή του Αμερικανού πρώην υφυπουργού Άμυνας, Έλμπριτζ Κόλμπι, ο σχεδιασμός απέφυγε σκόπιμα κάθε πλήγμα κατά αμερικανικών δυνάμεων, με την Ουάσινγκτον να αφήνει την ευθύνη στους Ευρωπαίους.
«Ζώνη θανάτου» στο κενό Σουβάλκι
Οι σχεδιαστές περίμεναν υβριδικό πόλεμο με «μικρά πράσινα ανθρωπάκια» (όπως συνηθίζεται να αποκαλούνται οι στρατιώτες χωρίς διακριτικά, που έδρασαν στην Κριμαία το 2014), αλλά προτιμήθηκε συμβατική επίθεση. Αξιοποιώντας τα διδάγματα της Ουκρανίας, το στρατηγικό πέρασμα Σουβάλκι μετατράπηκε σε «ζώνη θανάτου» μέσω πλήρους ελέγχου πυρός με drones και πυροβολικό μεγάλης εμβέλειας.
Αν οι Αμερικανοί έμεναν έξω για 48 ώρες, η Ευρώπη θα παρέλυε.
Στις ευρωπαϊκές χώρες λείπουν τα εξελιγμένα συστήματα για να αντιμετωπίσουν τη ρωσική αεράμυνα, γι’ αυτό οι Ρώσοι οχυρώθηκαν αμέσως χωρίς καμία αντίσταση.
Ακόμη και χωρίς φυσική παρουσία, η Ρωσία μπορεί να αποκόψει τη Βαλτική μόνο με drones και πυραύλους, θέτοντας ένα τρομερό δίλημμα: Θα ρίσκαραν οι Ευρωπαίοι μια σφαγή ή θα υποχωρούσαν στις απαιτήσεις του Πούτιν;
Αν το ΝΑΤΟ αντεπιτίθετο, το σχέδιο προέβλεπε την ενεργοποίηση τακτικών πυρηνικών όπλων σε Λευκορωσία και Καλίνινγκραντ για να τρομοκρατηθεί η Γερμανία. Στην άσκηση δεν χρειάστηκε καν, καθώς οι Αμερικανοί έμειναν θεατές και το Βερολίνο «πάγωσε».
Το γερμανικό δίλημμα
Εντέλει, «το Βερολίνο πρέπει να απαντήσει αν είναι ψυχικά έτοιμο για πόλεμο και αν θα άντεχε τον πυρηνικό εκβιασμό του Πούτιν χωρίς τις ΗΠΑ. Η αποτροπή εξαρτάται από το τι πιστεύει ο εχθρός για την αποφασιστικότητά σου. Στην άσκηση, η «Ρωσία» νίκησε επειδή γνώριζε ότι η Γερμανία θα δίσταζε , και αυτός ο δισταγμός ήταν αρκετός» καταλήγει ο Φραντς-Στέφαν Γκάντι
naftemporiki.gr
