Μέσα σε ένα κλίμα βαθιάς συγκίνησης και με τη συμμετοχή πλήθους κόσμου, πραγματοποιήθηκε στο κατάμεστο Κλειστό Δημοτικό Θέατρο Συκεών η εκδήλωση τιμής και μνήμης για τα θύματα της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Η διοργάνωση, την οποία ανέλαβε ο Δήμος Νεάπολης-Συκεών σε συνεργασία με τα τοπικά ποντιακά σωματεία, αποτέλεσε μια ηχηρή υπενθύμιση του χρέους απέναντι στη μνήμη των 353.000 θυμάτων της κεμαλικής θηριωδίας, με αφορμή την ετήσια Ημέρα Μνήμης της 19ης Μαΐου.
Οι παρουσιαστές της βραδιάς έδωσαν το έναυσμα τονίζοντας ότι η μνήμη δεν αποτελεί απλώς μια επέτειο, αλλά ένα διαρκές χρέος ενάντια στη λήθη. Την εκδήλωση πλαισίωσαν με συγκινητικές ερμηνείες οι χορωδίες του Δημοτικού Ωδείου, της Ποντιακής Καλλιθέας και του Συλλόγου Γυναικών «Εστία», ενώ η βραδιά ολοκληρώθηκε με τρισάγιο για την ανάπαυση των ψυχών των προγόνων του ποντιακού ελληνισμού.
Η ανάγκη για μια ενιαία εθνική στρατηγική
Κατά τον χαιρετισμό του, ο δήμαρχος Νεάπολης-Συκεών, Σίμος Δανιηλίδης, υπογράμμισε ότι 107 χρόνια μετά τις σφαγές, η επίσημη αναγνώριση της Γενοκτονίας από την Άγκυρα παραμένει το κορυφαίο ζητούμενο, παρά τα σημαντικά βήματα που έχουν γίνει από διεθνείς οργανισμούς, όπως η Διεθνής Ένωση Μελετητών Γενοκτονιών. Ο κ. Δανιηλίδης ξεκαθάρισε ότι ο αγώνας των απογόνων των προσφύγων θα συνεχιστεί αμείωτος μέχρι την τελική δικαίωση της ιστορικής αλήθειας.
Παράλληλα, ο δήμαρχος επεσήμανε την ανάγκη χάραξης μιας συγκεκριμένης και ενιαίας εθνικής στρατηγικής που θα ενώνει τις δυνάμεις των πολιτικών κομμάτων, των ποντιακών ομοσπονδιών και της τοπικής αυτοδιοίκησης. Όπως εξήγησε, η μάχη αυτή πρέπει να δοθεί πλέον συστηματικά «εκτός έδρας», δηλαδή στα διεθνή φόρα, σε ξένα υπουργεία Εξωτερικών και σε παγκόσμιους οργανισμούς, ώστε να ασκηθεί η απαραίτητη διπλωματική πίεση προς την πλευρά της Τουρκίας.
«Δεν ζητάμε εκδίκηση, ζητάμε δικαιοσύνη»
Το κοινό μήνυμα των ποντιακών συλλόγων μετέφερε η αντιπρόεδρος του Ποντιακού Πολιτιστικού Συλλόγου Καλλιθέας Συκεών, Κατερίνα Μπίλη, η οποία συγκίνησε το ακροατήριο δηλώνοντας χαρακτηριστικά ότι οι Πόντιοι χτυπήθηκαν αλλά δεν ηττήθηκαν, καθώς κατάφεραν να κρατήσουν ζωντανή τη γλώσσα και τις παραδόσεις τους, ξαναχτίζοντας τη ζωή τους με υπερηφάνεια.
Η κα. Μπίλη ξεκαθάρισε ότι το αίτημα του ποντιακού ελληνισμού δεν εμπεριέχει κανένα αίσθημα εκδίκησης, αλλά αποτελεί μια κραυγή για δικαιοσύνη και διεθνή αναγνώριση ενός εγκλήματος κατά της ανθρωπότητας. Η δικαίωση αυτή, όπως τόνισε, είναι ο ελάχιστος φόρος τιμής στις χαμένες ζωές και η μοναδική ουσιαστική θωράκιση του σύγχρονου κόσμου απέναντι στην επανάληψη ανάλογων βαρβαροτήτων στο μέλλον.
