Την περασμένη Παρασκευή ο πρόεδρος Τραμπ πανηγύριζε μιλώντας για μια μεγάλη και λαμπρή μέρα για τον κόσμο. Το Ιράν μόλις είχε ανοίξει το Στενό του Ορμούζ – για το οποίο ο Τραμπ εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του – προκαλώντας πτώση των τιμών του πετρελαίου και άνοδο των τιμών των μετοχών. Ένα αίσθημα ανακούφισης εξαπλώθηκε.
Το Σάββατο, το Στενό έκλεισε ξανά. Το Ιράν δικαιολόγησε αυτό επικαλούμενο τον συνεχιζόμενο αποκλεισμό των ιρανικών λιμένων από τον αμερικανικό στρατό.
Την Κυριακή , ο Αμερικανός πρόεδρος προέβλεπε και πάλι στιγμές αποκάλυψης για το Ιράν. Αλλά,ο Ντόναλντ Τραμπ δεν τα πάει καλά σε αυτόν τον πόλεμο.
Η 10ήμερη εκεχειρία λήγει στα μέσα της εβδομάδας και ο Τραμπ αντιμετωπίζει ένα σοβαρό δίλημμα: Πρέπει να κλιμακώσει τη σύγκρουση όπως ανακοινώθηκε ή θεωρεί πώς είναι ακόμα δυνατή, μια λύση μέσω διαπραγματεύσεων;
«Η αδυναμία του προέδρου Τραμπ να καθορίσει στόχους στον πόλεμο κατά του Ιράν, γυρίζει μπούμερανγκ στις ΗΠΑ», λένε αναλυτές.
Το θεοκρατικό καθεστώς ενδιαφέρεται μόνο για την επιβίωσή του, όποιο και αν είναι το κόστος. Ταυτόχρονα, όμως, ξέρει πώς να εκμεταλλεύεται την αδυναμία του Τραμπ.
«Ο Αμερικανός πρόεδρος δεν είναι κατάλληλος για μακροπρόθεσμη προοπτική της διπλωματίας, όπως αποδεικνύεται από τις συνεχείς διαφοροποιημένες δηλώσεις του. Και η έλλειψη σχεδίου αποτελεί ένα αυξανόμενο πρόβλημα.
Βομβαρδίστηκαν 13.000 στόχοι
Σύμφωνα με το Πεντάγωνο, 13.000 στόχοι βομβαρδίστηκαν σε όλο το Ιράν, στις πρώτες έξι εβδομάδες του πολέμου. Ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων, Στρατηγός Νταν Κέιν, ανέφερε ότι στοχοποιήθηκαν 450 πυραυλικές εγκαταστάσεις και 800 αποθήκες μη επανδρωμένων αεροσκαφών.
Παρ ‘όλα αυτά, το θεοκρατικό καθεστώς εξακολουθεί να διαθέτει σημαντικά αποθέματα drones και πυραύλων μικρής εμβέλειας. Σύμφωνα με αμερικανικές στρατιωτικές πηγές, η Τεχεράνη εξακολουθεί να έχει άθικτο περίπου το 40% του αρχικού αποθέματος μη επανδρωμένων αεροσκαφών, αναφέρουν οι «New York Times». Επιπλέον, περισσότερο από το 60% των εκτοξευτών πυραύλων παραμένουν άθικτοι. Αυτό το ποσοστό θα μπορούσε να αυξηθεί σε πάνω από 70%, ανάλογα με το πόσα συστήματα μπορούν να διασωθούν από τις θέσεις που δέχτηκαν επίθεση οι ΗΠΑ, σύμφωνα με πηγές στρατιωτικές πηγές.
Η Τεχεράνη μπορεί ακόμη να συνεχίσει να διαταράσσει αποτελεσματικά την ναυσιπλοία στο Στενό του Ορμούζ, καθώς τα δεξαμενόπλοια δεν έχουν καμία άμυνα ενάντια στα ιρανικά drones, τα οποία κοστίζουν μόνο μερικές χιλιάδες ευρώ. Το Ιράν συνεχίζει επίσης να απειλεί τους γείτονές του στον Κόλπο, καθώς και τις αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις που βρίσκονται εκεί.
«Οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις έχουν την υπεροπλία και αυτό είναι εμφανές σε όλους, κι όμως χάνουμε αυτόν τον πόλεμο επειδή ο πρόεδρος δεν είναι σε θέση να διατυπώσει σαφείς και εφικτούς πολιτικούς στόχους», δήλωσε η Αμερικανίδα ειδικός σε θέματα ασφάλειας Κόρι Σάκε , μιλώντας στη γερμανική Die Zeit
Απαιτούνται συμβιβασμοί
Η απουσία πολιτικών στόχων και προτεραιοτήτων περιπλέκει τις διαπραγματεύσεις και εμποδίζει τους συμβιβασμούς. Και χωρίς συμβιβασμούς, αυτός ο πόλεμος δεν μπορεί να τελειώσει. «Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ μπορεί να έχουν εξαλείψει πολυάριθμους κορυφαίους αξιωματούχους του ιρανικού καθεστώτος και να έχουν καταστρέψει αρκετές στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Αλλά το φανατικό σύστημα των μουλάδων δεν έχει ηττηθεί», προσθέτει. Αντιθέτως, εξακολουθεί να διαθέτει σημαντικά αποθέματα drones και πυραύλων, σε καταφύγια και σπηλιές», σύμφωνα με τους «New York Times».
Οι μουλάδες έχουν επίσης το «ατού» του Στενού του Ορμούζ , στοχεύοντας την παγκόσμια οικονομία και πλήττοντας τους Ρεπουμπλικάνους και τον πρόεδρο των ΗΠΑ ,εκεί που πονάνε περισσότερο σε μια προεκλογική χρονιά στα πορτοφόλια των Αμερικανών πολιτών.
Στενεύουν οι επιλογές
«Ο Τραμπ αντιμετωπίζει ένα δίλημμα : να συνεχίσει έναν αντιδημοφιλή πόλεμο, πιθανώς με ακόμη μεγαλύτερη δύναμη και ένα εντελώς αβέβαιο αποτέλεσμα; `Η να καταλήξει σε μια συμφωνία που απαιτεί παραχωρήσεις από την πλευρά του;», είναι το ερώτημα που θέτουν οι περισσότεροι αναλυτές.
Στο τέλος, ο πρόεδρος Τραμπ θα αναγκαστεί να παρουσιάσει ως νίκη αυτό που έχει ήδη συμβεί: μια συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.
Μια συμφωνία, όπως εκείνη που επιτεύχθηκε το 2015 υπό την προεδρία του Μπαράκ Ομπάμα και την οποία ακύρωσε ο Τραμπ το 2018, στην πρώτη του θητεία στον Λευκό Οίκο.
Όπως λέει στην Telegraph, ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της Βρετανίας, λόρδος Χάμιλτον που μετείχε σε εκείνες τις διαπραγματεύσεις για τα πυρηνικά του Ιράν, «ο Τραμπ προτείνει τώρα μια πιο αδύναμη συμφωνία επειδή αναζητά μια διέξοδο από τη σύγκρουση. Ο λόρδος Χάμοντ προειδοποίησε μάλιστα ότι ο πρόεδρος Τραμπ κινδυνεύει να φανεί «πολύ, πολύ ανόητος » αν δεν μετουσιώσει την στρατιωτική υπεροχή των ΗΠΑ, σε μια χειροπιαστή νίκη.
