Οι ενήλικες που αναφέρουν μια καλή σχέση που ανταποκρίνεται στις αρχικές τους προσδοκίες τείνουν να σημειώνουν υψηλότερη βαθμολογία στην ψυχική υγεία, ενώ οι ενήλικες που αναφέρουν ότι αγαπούν το/τη σύζυγό τους αλλά επιθυμούν να μην είχαν μπει ποτέ στη σχέση και σημειώνουν προβλήματα σχέσης, τείνουν να έχουν χαμηλότερα σκορ στην ψυχική υγεία. Αυτό είναι το συμπέρασμα μιας έρευνας σε σχεδόν 7.000 ενήλικες Αυστραλούς που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό PLOS ONE από τον Bernard Kwadwo Yeboah Asiamah-Asare και τους συνεργάτες του.
Πολλές πρόσφατες μελέτες έχουν εξετάσει τους πιθανούς κοινωνικούς καθοριστικούς παράγοντες της ψυχικής υγείας. Σε αυτή τη μελέτη, ο Bernard Kwadwo Yeboah Asiamah-Asare και οι συνεργάτες του εξέτασαν πώς ο γάμος ή οι προηγούμενες συζυγικές εμπειρίες μπορούν να αλληλεπιδράσουν με τα οικονομικά προβλήματα που περιγράφονται από τον εαυτό τους και την κατάσταση ψυχικής υγείας.
Οι συγγραφείς της μελέτης ανέλυσαν δεδομένα που συλλέχθηκαν από 6.846 ενήλικες που ανταποκρίθηκαν στην πιο πρόσφατη επανάληψη της έρευνας για τη Δυναμική των Οικογενειών, του Εισοδήματος και της Εργασίας στην Αυστραλία (HILDA). Οι ερωτηθέντες ήταν ως επί το πλείστον άνω των 42 ετών (61%), γεννήθηκαν στην Αυστραλία (78%) και ήταν παντρεμένοι (78%), με σχεδόν ομοιόμορφο διαχωρισμό φύλου (51% γυναίκες). Περίπου το 7% είχε κακή ψυχική υγεία, όπως έδειξε η έρευνα.
Περίπου το 2% της διακύμανσης στις βαθμολογίες ψυχικής υγείας θα μπορούσε να αποδοθεί σε δημογραφικά χαρακτηριστικά: οι συμμετέχοντες 60 ετών και άνω έτειναν να έχουν υψηλότερες βαθμολογίες ψυχικής υγείας σε σύγκριση με συμμετέχοντες ηλικίας κάτω των 25 ετών. Το να είσαι γυναίκα, συνταξιούχος ή φοιτήτρια συσχετίστηκε με χειρότερους βαθμούς ψυχικής υγείας. Το 3% της διακύμανσης στις βαθμολογίες ψυχικής υγείας θα μπορούσε να συνδεθεί με οικονομική δυσκολία.
